هدف پژوهش حاضر بررسی الگوهای تغییر خط‌مشی در خرده‌سیستم دریاچه ارومیه با ‏بهره‌گیری از چارچوب ائتلاف حامی به مثابه یکی از برجسته‌ترین نظریه‌ها برای تحلیل و تبیین ‏فرآیند خط‌مشی‌گذاری و بر اساس آن تغییر خط‌مشی است. ‏ داده‌ها از طریق مصاحبه با خبرگان خط‌مشی در حوزه ‏دریاچه ارومیه و مطالعه و بررسی اسناد رسمی، گردآوری و برمبنای تحلیل محتوای کیفی تفسیر ‏شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که تغییرات در این خرده‌سیستم، تحت تأثیر بازخورد خط‌مشی، ‏رویدادهای بحرانی، یادگیری مبتنی بر خط‌مشی و تغییرات بیرونی نظیر تغییر دولت شکل ‏گرفته‌اند. همچنین، نظام سیاسی حاکم بر ایران و تعارض حاکم بر این خرده‌سیستم با تسهیل ‏تصمیم‌گیری‌ بالا به پایین با حداقل اجماع، مسیرهای تغییر خط‌مشی را تحت‌تأثیر قرار داده و با ‏ایجاد پدیده نقاب شیطانی، مانع از شکل‌گیری تغییرات بنیادین در باورهای خط‌مشی شده است. ‏نتایج این مطالعه می‌تواند به خط‌مشی گذاران در به‌کارگیری رویکردهای مؤثرتر برای مدیریت ‏تعارض کمک کند و زمینه‌ساز تغییرات اثربخش‌تر با نقش آفرینی تمام ائتلاف‌ها در خرده‌سیستم ‏خط‌مشی دریاچه ارومیه گردد.‏