رشد و توسعه اقتصادی، از مهمترین اهداف کشورها بوده و لازمه آن، ایجاد و گسترش فعالیت‌های اقتصادی است و مهمترین پیش‌شرط فعالیت‌های اقتصادی، ایجاد و توسعه محیط مناسب کسب‌وکار است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر، شناسایی و اولویت بندی الزامات بهبود فضای کسب و کار در ایران است. رویکرد پژوهش حاضر مبتنی بر روش آمیخته بوده و به صورت تحلیل کیفی و کمی و در چارچوب رهیافت قیاسی - استقرایی انجام شده است. مرحله کیفی شامل روش تحلیل مضمون با استفاده از نرم‌افزار Nvivo 12 و مرحله کمی شامل روش دلفی فازی است. نمونه مورد مطالعه در بخش کیفی شامل 20 خبره و در بخش کمی شامل 35 خبره بودند. پس از انجام مصاحبه ها و تحلیل مضامین، تعداد 40 مضمون اصلی شناسایی شدند که با اعمال نظرات خبرگان، تعداد 34 مضمون نهایی شناسایی شدند. برای بررسی تاییدپذیری و اولویت بندی مضامین، روش دلفی فازی در دو مرحله انجام شد. یافته‌های پژوهش نشان می دهد که مهمترین الزامات بهبود فضای کسب و کار در ایران عبارتند از: افزایش ثبات سیاسی، ارتقای سیاست های حاکمیتی از طریق رویکردهای باز و مشارکتی، سیاستگذاری اقتصادی هوشمندانه و مبتنی بر شواهد، توسعه نقش و جایگاه فعالان اقتصادی در رقابت های بین المللی و منطقه ای، بسط آزادی های اقتصادی و تغییر نقش دولت از متصدی و متولی به هماهنگ ساز و تنظیم گر، افزایش سطح سرمایه گذاری از طریق جذب سرمایه های داخلی و خارجی، توجه به الزامات قانونی تجارت و توسعه دانش و مهارت سرمایه های انسانی.