مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 11 41 2022 02 20 Improving the fiscal regime of risk service contracts, IPC model, to enhance investment in Iran's gas fields چگونگی اصلاح رژیم مالی حاکم بر قراردادهای نفتی ایران(IPC) با هدف بهبود توسعه میادین گازی کشور 30 53 251123 FA محمدرضا کثیری بیدهندی پژوهشکده سیاستگذاری، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران. فاضل مریدی فریمانی گروه اقتصاد، دانشکده علوم اقتصادی و سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. سیدرضا میرنظامی پژوهشکده سیاستگذاری، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران. Journal Article 2021 02 27 The gas shortage in the winter of 2020, as well as the supply-demand mismatch in the coming years, will require investment in gas field development along with demand-side management policies. The National Iranian Oil Company's internal financial resources are insufficient for the development of gas fields due to the company's low share of oil and gas sales profits, and it requires to attract investors through risky service contracts. The high capital cost of developing particular fields, including the low richness-low condensate- of the produced gas, prevents complete repayment from exported condensate, especially in the case of sanctions with a 50% cost recovery cap. Consequently, IPC contract modeling was used to examine five major parameters affecting the gas field development economy: capital cost, quality of gas produced, condensate rice, cost recovery cap, and natural gas price. The proposed financial relationship is provided by picking the ideal value of the two parameters of the cost recovery and gas price for a combination of three additional factors. قطعی گاز در زمستان 99 و پیشی گرفتن تقاضا نسبت به عرضه در سال‌های آتی، ضرورت سرمایه گذاری در توسعه میادین گازی در کنار سیاست‌های مدیریت سمت تقاضا را آشکار می‌کند. به دلیل پایین بودن سهم شرکت ملی نفت ایران از محل درآمدهای فروش نفت و گاز، منابع مالی داخلی این شرکت برای توسعه میادین گازی کافی نبوده و نیازمند جذب سرمایه بر بستر قراردادهای خدماتی ریسک پذیر است. هزینه سرمایه‌ای بالای توسعه برخی از میادین گازی و غنای پایین گاز تولیدی، میعانات کم از آنها، امکان بازپرداخت هزینه سرمایه گذار از محل صادرات میعانات تولیدی خصوصاً در شرایط تحریم با سقف مشخص (50%) را نمی‌دهد. در این راستا، با استفاده از مدل سازی قرارداد IPC، 5 عامل کلیدی مؤثر بر اقتصاد توسعه میادین گازی شامل هزینه سرمایه‌ای، کیفیت گاز تولیدی، قیمت فروش میعانات، سقف بازپرداخت هزینه‌ها و قیمت گاز طبیعی، آنالیز حساسیت شدند. با انتخاب مقدار بهینه دو پارامتر سقف بازپرداخت هزینه‌ها و قیمت گاز، رژیم مالی پیشنهادی برای ترکیب‌های مختلف از سه عامل دیگر، ارائه شده است. https://sspp.iranjournals.ir/article_251123_b404a849f80364846738bbdb9ff0a472.pdf