مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 9 30 2019 05 22 Analysis of barriers to states cooperation in environmental issues by Neo-Gramscianism political economy Theory موانع همکاری دولتها در مسائل زیست محیطی از منظر اقتصاد سیاسی نوگرامشی گرایی 93 111 35999 FA مرتضی شکری دانشجوی دکترای روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی سید جلال دهقانی فیروزآبادی استاد روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2018 05 27 Environmental degradation and its threats have become global in recent decades. To deal with these threats, International cooperation has been developed in the form of international conventions and agreements. However, international cooperation, in spite of the mandatory guidelines in various conventions, has not been successful in practice. The purpose of this article is to explain a critical Interpretation of the barriers to effective government cooperation on global environmental issues based on the of Neo-Gramscianism approach in international relations. The question is the question is why international environmental cooperation, in spite of growing awareness of environmental threats, has failed in practice and environmental challenges remain as unresolved international issues yet? In answer to this question, Neo-Gramscianism, while challenge both the centrality of the nation state and the underlying principle of anarchy in understanding and explaining international politics as a factor in reducing the incentive for state cooperation, argue that international politics is an area in which global capitalist forces which have generated a hierarchical international system. . For this reason, they believe that the any structure of regime’s cooperation between states, including environmental regimes, has been shaped by the interests of hegemony and the forces of the global capital (the historical block) Related to it. در دهه‌های اخیر، همکاری­های بین­المللی گسترده­ای در قالب کنوانسیون­ها و موافقت‌نامه‌های بین­المللی برای مقابله با تهدیدات جهانی ناشی از تغییرات زیست محیطی شکل گرفته است. این همکاری‌ها علی­رغم وجود دستورالعمل<em>­</em>های الزام­آور در کنوانسیون‌های مختلف، در عمل موفقیت‌آمیز نبوده است. هدف این مقاله تبیین قرائتی انتقادی از موانع همکاری مؤثر دولت‌ها در زمینۀ مسائل جهانی زیست‌محیطی براساس رویکرد نوگرامشی گرایی در روابط بین­الملل است. سؤال این است که چرا باوجود آگاهی فزاینده از فوریت تهدیدات زیست‌محیطی، در عمل همکاری دولت‌ها فراتر از ارائۀ دستور‌العمل‌های ارزشی و آرمانی نرفته و مشکلات زیست‌محیطی کماکان یکی از پایدارترین مسائل حل ‌نشده بین‌المللی باقی مانده است؟ در پاسخ به این سؤال، پیروان نحلۀ نوگرامشی­گرایی، با به چالش کشیدن اصل دولت ـ ملت و فرضیۀ آنارشیک بودن نظام بین‌الملل به‌عنوان عامل کاهش انگیزۀ همکاری دولت‌ها، سیاست بین‌الملل را عرصه‌ای می‌دانند که نیروهای سرمایۀ جهانی آن را صورت‌بندی می‌کنند و باعث تشکیل نظامی سلسه‌مراتبی در عرصۀ بین‌الملل می‌شوند. به همین دلیل آن‌ها معتقدند ساختار هرگونه رژیم همکاری میان دولت‌ها ازجمله رژیم‌های زیست‌محیطی با توجه به منافع هژمون و نیروهای سرمایه جهانی (بلوک تاریخی) وابسته به آن شکل گرفته است تا بر منافع دیگر کنشگران مثل کشورهای درحال‌توسعه، جنبش‌های ضدهژمون و محیط‌زیست­گرایان حاکم شود. https://sspp.iranjournals.ir/article_35999_79eb48bb4409051aab1602e390c98736.pdf