مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 13 49 2024 02 20 Identifying and explaining innovation capacity components using the Meta-Synthesis Method شناسایی و تبیین مؤلفه‌های مفهوم ظرفیت نوآوری با استفاده از روش فراترکیب 146 170 710792 10.22034/sspp.2024.1988658.3469 FA محمد احسان زندی دانشجو، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0000-3427-8746 محمدصادق خیاطیان استادیار، پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2023 08 13 Innovation capacity is a key element in the continuity of innovation and growth and survival in firms. Despite extensive studies of innovation capacity, there is little agreement on the components of this concept. Accurate knowledge of innovation capacity components is essential because of its importance in achieving higher performance in innovation. The present study has identified and explained the components of the concept of innovation capacity using the beyond method. To this end, a systematic review of the research background was conducted for the common dimensions of previous research, and by selecting 31 quality research in the field of study, 33 codes، 14 concepts and 4 components of innovation capacity were identified and labeled. The results of this research show that the components of the technical and intellectual component, human, environmental, background and organizational, are effective in improving the capacity of innovation. It is possible to achieve a technical and intellectual component by strengthening research and development and information and communication technology. The human component is realized by improving learning, culture and the quality of human capital. Improving the environmental and contextual component is possible by improving the macroeconomic-social environment, the state of competition and the market, and access to urban facilities. The organizational component of innovation capacity is achieved through collaboration, networking, knowledge management, financial resource allocation, entrepreneurship, improving the overall performance of the organization and the performance of organizational managers. ظرفیت نوآوری عنصر کلیدی تداوم نوآوری و رشد و بقا در بنگاه‌ها است. با وجود مطالعات گسترده پیرامون ظرفیت نوآوری، توافق نظر چندانی بر مولفه‌های این مفهوم وجود ندارد. شناخت دقیق مولفه‌های ظرفیت نوآوری به دلیل اهمیت آن در دستیابی به عملکرد بالاتر در نوآوری ضروری است. پژوهش حاضر باهدف شناسایی و تبیین مؤلفه‎های مفهوم ظرفیت نوآوری با استفاده از روش فراترکیب انجام شده است. بدین منظور مرور نظام‌مند پیشینه پژوهش برای احصا ابعاد مشترک پژوهش‌های پیشین انجام شد و با انتخاب 31 پژوهش باکیفیت در حوزه موردمطالعه، 33 کد، 14 مفهوم و 4 مؤلفه ظرفیت نوآوری شناسایی و برچسب‌گذاری شد. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد مولفه‌های مؤلفه فنی و فناورانه، انسانی، محیطی و زمینه‌ای و سازمانی در بهبود ظرفیت نوآوری مؤثر هستند. تحقق مؤلفه فنی و فناورانه از طریق تقویت تحقیق و توسعه و فناوری اطلاعات و ارتباطات ممکن است. مؤلفه انسانی با بهبود یادگیری، فرهنگ و کیفیت سرمایه انسانی تحقق می‌یابد. بهبود مؤلفه محیطی و زمینه‌ای با بهبود فضای کلان اقتصادی - اجتماعی، وضعیت رقابت و بازار و دسترسی به امکانات شهری ممکن است. مؤلفه سازمانی ظرفیت نوآوری از طریق همکاری، شبکه‌سازی، مدیریت دانش، تخصیص منابع مالی، کارآفرینی، بهبود عملکرد کلی سازمان و عملکرد مدیران سازمانی تحقق می‌یابد. https://sspp.iranjournals.ir/article_710792_cbfe78fb429503c9e7620b95cafa2b68.pdf