مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 15 55 2025 08 23 Analysis of housing policies with a policy mix approach:Efficiency, inclusiveness and sustainability of the forgotten cycle تحلیل سیاست های مسکن با رویکرد آمیزه سیاستی: کارایی، فراگیری و پایداری چرخه فراموش شده 28 54 718763 10.22034/sspp.2024.2039286.3704 FA ابوالفضل باقری عضو هیات علمی موسسه تحقیقات سیاست علمی کشور Journal Article 2024 08 21 Emphasizing the principle 31 of the constitution to have suitable housing for every Iranian person and obliging the government to fulfill this principle has caused housing to be one of the most important priorities of all governments after the revolution. Based on the circumstances and approaches, each government has planned and implemented a separate program in the field of housing. Despite the variety of programs and large allocation of resources from public funds, including land and subsidy, housing as the most serious problem has for Iranian households. In this research, the legislation housing policies in the post-revolutionary governments have been analyzed.<br><br>As a methodology, content analysis of documents, interviews with experts, and analysis of housing statistics and indicators have been used.<br><br>The results of this research show that, despite the difference in the approach of the governments, the general policies of the housing sector can be classified into 4 categories: government housing construction policies, subsidy payment, land use and regulation. The mixed policy analysis based on the three indicators of efficiency, inclusiveness and sustainability also shows the focus of the policies of all governments on the construction and supply of housing. And this inattention to other aspects of the political mix has caused the rate of housing acquisition in the country to decrease despite all the efforts made and the resources spent تاکید اصل 31 قانون اساسی برای داشتن مسکن متناسب برای هر فرد ایرانی و موظف کردن دولت به تحقق این اصل باعث شده است که بعد از انقلاب، مسکن به عنوان یکی از مهم ترین اولویت‌ها، مورد توجه همه دولت‌ها باشد. فراخور شرایط و زاویه دید، هرکدام از دولت‌ها برنامه جداگانه‌ای در حوزه مسکن طرح‌ریزی و اجرا کرده‌اند. با وجود تنوع برنامه‌ها و تخصیص زیاد منابع از سرمایه‌های عمومی اعم از زمین و تسهیلات ارزان قیمت، مسکن به عنوان جدی‌ترین مشکل، عرصه را بر خانوارهای ایرانی تنگ نموده است. در این پژوهش سیاست‌های مصوب مسکن در دولت‌های بعد از انقلاب بررسی و تحلیل شده است. در تحلیل این سیاست‌ها از تحلیل محتوای مستندات، مصاحبه با خبرگان و تحلیل آمارها و شاخص‌های مسکن استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد، علیرغم تفاوت رویکرد دولت‌ها، سیاست‌های کلی حوزه مسکن را می‌توان در 4 دسته سیاست ساخت مسکن دولتی، پرداخت یارانه،کاربری زمین و تنظیم‌گری دسته بندی کرد. تحلیل آمیخته سیاستی بر اساس سه شاخص کارایی، فراگیری و پایداری نیز بیانگر تمرکز سیاست‌های همه دولت‌ها بر ساخت و عرضه مسکن است و این بی توجهی به سایر ابعاد آمیخته سیاستی موجب شده است با همه تلاش‌های صورت گرفته و منابع صرف شده، نرخ فراگیری مسکن در کشور روند کاهشی داشته باشد. https://sspp.iranjournals.ir/article_718763_df3c2121acea918e05759e04a487b757.pdf