مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 15 55 2025 08 23 Evaluating the Health of Iran's Entrepreneurial Ecosystem: Policy Insights from an Empirical Study سنجش سلامت اکوسیستم کارآفرینی ایران: بینش‌های سیاستی از یک مطالعه تجربی 110 146 718825 10.22034/sspp.2024.2045834.3739 FA مهسا رجب زاده دانشگاه علامه طباطبایی سعید روشنی دانشگاه صنعتی امیرکبیر 0009-0001-0903-5504 فاطمه گلابگیرها دانشگاه صنعتی امیرکبیر Journal Article 2024 11 15 This study aims to assess the health of Iran's entrepreneurial ecosystem by examining its three main dimensions: connectivity, business domain distribution, and geographic density. Data related to startups, accelerators, and venture capital funds were collected, and social network analysis methods were employed to evaluate connectivity levels. Additionally, Shannon entropy and Rao-Stirling diversity indices were used to measure the diversity of business domains, while the density of startups per 1,000 people across various provinces was calculated. The findings reveal that only 27% of ecosystem components are part of a connected network, indicating a very low overall level of connectivity. In terms of diversity, 6 out of 24 major business domains exhibit high diversity, while the remaining domains lack balance and variety. Moreover, the ecosystem is heavily concentrated in Tehran Province, with other provinces contributing minimally. The results suggest that poor connectivity and extreme geographic concentration threaten the health and sustainability of the ecosystem. Policy interventions aimed at increasing diversity, distribution, and collaboration among ecosystem components are urgently needed. این پژوهش با هدف ارزیابی سلامت اکوسیستم کارآفرینی ایران، به بررسی سه بعد اصلی این اکوسیستم شامل سطح اتصال، پراکندگی حوزه‌های کسب‌وکار، و تراکم جغرافیایی پرداخته است. داده‌های مرتبط با استارتاپ‌ها، شتابدهنده‌ها و صندوق‌های سرمایه‌گذاری گردآوری شده و برای تحلیل سطح اتصال از روش تحلیل شبکه‌های اجتماعی استفاده شده است. همچنین شاخص‌های آنتروپی شانون و پراکندگی رائو-استرلینگ برای سنجش پراکندگی حوزه‌های کسب‌وکار و تراکم استارتاپ‌ها به ازای هر 1000 نفر در استان‌های مختلف کشور اندازه‌گیری شده است. نتایج نشان می‌دهد که تنها 27 درصد از اجزا اکوسیستم در شبکه‌ای همبند قرار دارند و سطح اتصال کلی بسیار پایین است. از نظر پراکندگی، 6 حوزه از 24 حوزه اصلی کسب‌وکار دارای پراکندگی بالایی هستند و سایر حوزه‌ها از تنوع و تعادل اندکی برخوردارند. علاوه بر این، اکوسیستم به شدت در استان تهران متمرکز است و سایر استان‌ها سهم ناچیزی در این اکوسیستم دارند. یافته‌ها حاکی از آن است که عدم اتصال و تمرکز جغرافیایی شدید، سلامت و پایداری اکوسیستم را تهدید می‌کند و نیازمند سیاست‌گذاری‌های معطوف به افزایش تنوع، پراکندگی و همکاری میان اجزای اکوسیستم است. https://sspp.iranjournals.ir/article_718825_cff6bd0456998364bf34373c9d8e629c.pdf