مرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوریمطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی2538-5038145020240620A special look at the foreign policy of the 13th governmentویژ هنامه نگاهی به سیاست خارجی دولت سیزدهم2471469510.22034/sspp.2024.714695FAعلیرضاکوهکنروابط بینالملل، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.0000-0002-3594-4154Journal Article20240614Foreign policy is one of the important dimensions of public policy discussions in the scientific field, which is written more and more every day. Discussions related to this field have gained more presence and influence in social life, and its accurate evaluation can help to expand the scientific approach to this field. The present collection includes 6 articles that were sent among several articles and were selected after a scientific review on this topic. The focal point of all foreign policy articles is the 13th government, which, of course, also includes two articles of a later period. It is hoped that this collection will be used by academic and executive researchers and thinkers.سیاست خارجی یکی از ابعاد مهم مباحث سیاست عمومی در حوزه علمی است که نگارش مطالب جدید درباره آن روز به روز بیشتر میشود. مباحث مربوط به این حوزه در زندگی اجتماعی نیز حضور و نفوذ بیش از پیشی پیدا کرده است و ارزیابی دقیق آن میتواند به گسترش رویکرد علمی به این حوزه کمک کند. مجموعه حاضر شامل 6 مقاله است که از میان چندین مقاله ارسال شده و پس از داوری علمی درباره این موضوع انتخاب شده است. نقطه محوری همه مقالات سیاست خارجی دولت سیزدهم است که البته دو مقاله محدوده زمانی فراتری را نیز شامل میشود. امید است این مجموعه مورد استفاده پژوهشگران و اندیشمندان دانشگاهی و اجرایی قرار گیرد.https://sspp.iranjournals.ir/article_714695_564da178cb473cefbc08ec8b020e2801.pdfمرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوریمطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی2538-5038145020240521Evolution of immigration governance in the Islamic Republic of Iranتحول حکمرانی مهاجرت در جمهوری اسلامی ایران62071463010.22034/sspp.2024.714630FAمصطفیزمانیاناستادیار، دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهراننرگسخان گل زاده سنگرودیدانشجو دکتری روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.Journal Article20240305Migration as multi-level phenomenon has many reflections on economic, social, cultural and even security fields of each country and migration governance is a form of policymaking and implementation of immigration policies to regulate the arrival of immigrants and provide facilities to prevent the departure of elites. According to importance of immigration and governance in this field the present study tries to address this main question, how the evolution of migration governance has been occurred in Islamic Republic of Iran? The hypothesis is that, governance of immigration in Islamic Republic of Iran has been changed from thereat-oriented perspective to an opportunity-oriented perspective<br />and therefore has undergone a theoretical revolution. The research method is a descriptive-analytical article and data collection using documents and lectures and the type of research is practical because at the end of article some suggestion are presented for improving the governance of immigration in Islamic Republic of Iran. The finding of research indicates that the thereat-oriented view of migration phenomenon has undergone a theoretical turn and is inclined towards the opportunity-oriented direction and from this perspective suggestion include creating a positive image of Islamic Republic of Iran's future, rebuilding the media policy, redefining the governance of immigration under neighborhood policy, creating capacities for attraction and growth of international private companies has been presented.مهاجرت به مثابه پدیدهایی چندسطحی دارای بازتابهای متعددی بر عرصههای مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حتی امنیتی هر کشور است و حکمرانی مهاجرت نوعی سیاستگذاری و اجرایی نمودن سیاستهای مهاجرتی جهت تنظیم ورود مهاجران و تمهید تسهیلات جهت جلوگیری از خروج نخبگان است. بنا بر اهمیتی که مهاجرت و حکمرانی در این عرصه دارد پژوهش حاضر میکوشد تا به این پرسش اصلی بپردازد که تحول حکمرانی مهاجرت در جمهوری اسلامی ایران چگونه بوده است؟ فرضیه مطرح در پاسخ به پرسش مذکور این گونه مطرح میشود، حکمرانی مهاجرت در جمهوری اسلامی ایران از دیدگاهی تهدیدمحور به نگرشی فرصتمحور تبدیل شده و از این جهت دستخوش چرخش نظری شده است. روش پژوهش مقاله توصیفی-تحلیلی و گردآوری داده با استفاده از اسناد و سخنرانیها میباشد و نوع پژوهش نیز کاربردی است چرا که از حالت صرف تئوریک خارج شده و در نهایت با ارائه پیشنهاداتی در جهت ارتقای سیستم حکمرانی مهاجرت جمهوری اسلامی ایران میکوشد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که نگاه تهدیدمحورانه به پدیده مهاجرت دچار چرخش نظری شده و به سمت فرصت محورانه متمایل شده است و از این رهگذر پیشنهاداتی مشتمل بر ایجاد تصویری مثبت از آینده ایران ، بازسازی سیاست رسانه ایی کشور، بازتعریف حکمرانی مهارجت ذیل سیاست همسایگی و دیپلماسی متوازن، ایجاد ظرفیتهایی جهت رشد و جذب شرکتهای و متخصصین بینالمللی و ... ارائه گردید.https://sspp.iranjournals.ir/article_714630_f52b2657c9fdfc0dec6ffda4a90ecad3.pdfمرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوریمطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی2538-5038145020240521An Examination of the Strategic Elements in Iran-China Relations within the Foreign Policy Framework of the 13th Governmentمؤلفههای راهبردی روابط ایران و چین در سیاست خارجی دولت سیزدهم224471463110.22034/sspp.2024.2027787.3641FAابوذرگوهریمقدمدانشیار گروه روابط بینالملل، دانشکدۀ معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق (علیهالسلام)، تهران، ایران.0000-0001-7552-7518حسینبیاتانیدانشجوی کارشناسی ارشد روابط بینالملل، دانشکدۀ معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق (علیهالسلام)، تهران، ایران.0000-0001-7552-7518رضافیضیدانشجوی دکتری جامعهشناسی سیاسی، دانشکدۀ معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق (علیهالسلام)، تهران، ایران.Journal Article20240502Individuals who assume significant responsibilities play a pivotal role in shaping the foreign policy of a nation. With the inauguration of the 13th government, there was a shift in the country’s foreign policy approach, mirroring the change in leadership. The new president, cognizant of the power transition in the international system from West to East, sought to balance his government’s foreign policy by enhancing engagement with the East, particularly the emerging Eastern powers, with China being a notable example.<br /><br />Assessing a government’s foreign policy provides a valuable lens to evaluate its performance and identify its strengths and weaknesses. However, there is a noticeable lack of such research concerning relations with China during the 13th government. This study aims to ascertain the significance of the Iran-China relationship through an analysis of President Raisi’s speeches and to identify the strategic components of this relationship within the government’s Asian policy.<br /><br />To conduct this research, Dr. Raisi’s perspectives, as a pivotal figure in shaping the government’s foreign policy on matters related to China, were extracted and analyzed using the thematic analysis method in MAXQDA software. Six organizing themes were extracted: “Strategic Partnership”, “Political-Security”, “Economic”, “Cultural”, “Scientific and Research”, and “Health and Treatment”. These themes fall under a global theme titled “Strategic Components of Iran-China Relations”, which emerged from the research findings.یکی از منابع مهم اثرگذار در سیاست خارجی هرکشوری، افراد و نقش آنها است. پس از روی کار آمدن دولت سیزدهم، رویکرد سیاست خارجی کشور نیز بهتبع تغییر رئیس دولت تغییر کرد و رئیسجمهور جدید با توجه به این موضوع که قدرت در نظام بینالملل در حال جابهجایی از غرب به شرق است، جهت تعادل در سیاست خارجی دولت خود گسترش ارتباط با شرق و خصوصاً قدرتهای نوظهور شرقی را در دستورکار قرار داد. یکی از این قدرتهای نوظهور در نظام بینالملل امروز نیز کشور چین است. از طرفی شناسایی سیاست خارجی دولتها چراغ راه مناسبی برای بررسی عملکردها و تبیین ضعفها و قوتهای آنان است و فقدان چنین تحقیقاتی در حوزۀ ارتباط با چین در دولت سیزدهم آشکار است. لذا این پژوهش با هدف یافتن اهمیت رابطۀ ایران و چین از دریچۀ سخنرانیهای رئیس دولت سیزدهم بهدنبال شناسایی مؤلفههای راهبردی روابط این دو کشور در سیاست آسیایی دولت است. برای انجام این پژوهش، دیدگاههای دکتر رئیسی بهعنوان شخصیتی مؤثر در شکلگیری سیاست خارجی دولت دربارۀ موضوعات نزدیک به حوزۀ ارتباط جمهوری اسلامی با چین استخراج گردید و با استفاده از روش تحلیل مضمون در نرمافزار MAXQDA مورد تحلیل قرار گرفت. استخراج شش مضمون سازماندهندۀ «شراکت راهبردی»، «سیاسی-امنیتی»، «اقتصادی»، «فرهنگی»، «علمی و پژوهشی» و «بهداشت و درمان»، ذیل یک مضمون فراگیر با عنوان «مؤلفههای راهبردی روابط ایران و چین» از نتایج این پژوهش است.https://sspp.iranjournals.ir/article_714631_27c7cb32ec40b6250442c92000712249.pdfمرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوریمطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی2538-5038145020240620The Germany's Strategy in the Middle East Region After 2011 and Iran’s Foreign Policyراهبرد آلمان در آسیای غربی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران466471463210.22034/sspp.2024.714632FAمحمدجمشیدیاستادیار گروه مطالعات منطقه ای، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0005-7510-8790فرزانهمصطفی جوکاردانشجوی دکتری مطالعات منطقه ای، گرایش مطالعات اروپا، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، ایران.0009-0006-9034-5919Journal Article20240329The changes in the middle east region after 2011 and the developments in the Arab Spring prompted Germany to pursue a pragmatic policy in the region along with strengthening the military presence, and no longer insist on democratizination the countries of the middle east region. Accordingly, Germany has tried to increase its influence in the region using various security, political and military tools while maintaining positive relations with the countries of the region. "Stability" is the keyword of Germany's strategy towards middle east. The "Enable and Enhance Initiative" is among the main programs of the federal government to pursue this goal, which tries to prevent the increase of tensions and the growth of terrorism by empowering fragile governments in the region. Therefore, in view of the changes in the German security and military approach after 2011, the aim of this study is to examine and analyze the German strategy in middle east through the examination of existing documents, speeches and policies focusing on understanding its motivations, goals and prospects in the future. So this research can help better understand Germany's role in the middle east region and its impact on regional dynamics and global politics.تغییرات منطقه پس از سال 2011 و تحولات بهار عربی، آلمان را بر آن داشت تا در عین پیگیری یک سیاست عملگرایانه در منطقه همراه با تقویت حضور نظامی، دیگر اصراری بر دموکراتیزه کردن کشورهای حوزه خاورمیانه نداشته باشد. برهمین اساس، آلمان تلاش کرده تا با استفاده از ابزارهای مختلف امنیتی، سیاسی و نظامی نفوذ خود در منطقه را افزایش داده و در عین حال روابطی مثبت با کشورهای منطقه برقرار نماید. «ثبات» کلیدواژه راهبرد آلمان در قبال خاورمیانه است. ابتکار «بهبود ببخش و توانمند بساز» از جمله برنامههای اصلی دولت فدرال برای پیگیری این هدف است که تلاش میکند با توانمندسازی دولتهای شکننده در منطقه، از افزایش تنشها و رشد تروریسم پیشگیری نماید. لذا باتوجهبه تغییر رویکرد امنیتی و نظامی آلمان پس از سال 2011 هدف این پژوهش بررسی و تحلیل راهبرد آلمان در خاورمیانه از طریق بررسی اسناد، سخنرانی ها و سیاستهای موجود با تمرکز بر درک انگیزهها، اهداف و چشمانداز آن در آینده است. تحقیق حاضر میتواند به درک بهترِ نقش آلمان در منطقه خاورمیانه و تأثیر آن بر پویایی منطقهای و سیاست جهانی کمک نماید.https://sspp.iranjournals.ir/article_714632_467b9e4a7f597673dfe94a0577fdbf80.pdfمرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوریمطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی2538-5038145020240620Economic Diplomacy of the Islamic Republic of Iran in Latin America: A Comparative Study of the 12th and 13th Governmentsدیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران در آمریکای لاتین: مطالعه مقایسهای دولت دوازدهم و سیزدهم668171463310.22034/sspp.2024.714633FAعلیرضاکوهکندانشیار روابط بینالملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران0000-0002-3594-4154حسنشماییدانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبائی ، تهران، ایرانJournal Article20240329Economic diplomacy refers to the use of political tools to take advantage of economic opportunities. International players use this strategy for their economic and financial development. The Islamic Republic of Iran has used this method in various periods to promote and improve its economic situation and has had special methods in relation to different regions of the world, among which Latin America has a special place in Iran's economic diplomacy for political and economic reasons. However, this article seeks to answer the question of how the economic actions of the 12th and 13th governments were in Latin America. The findings of the research show that economic diplomacy and promotion of economic relations with Latin America did not have a place in the foreign policy of the 12th government until Trump withdrew from the Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA), and after that it was focused on the limited sale of petroleum products. However, the foreign policy of the 13th government has a special view on Latin America in order to create interaction and improve the economic position of the Islamic Republic of Iran and compensate for lost opportunities, and seeks to establish comprehensive relations with this region. The research is of a qualitative type, a hypothesis-oriented comparative type, with a comparative method and a method of collecting information based on library sources and also conducting semi-structured specialized interviews.دیپلماسی اقتصادی به بهرهگیری از ابزارهای سیاسی در جهت استفاده از فرصتهای اقتصادی اشاره دارد. بازیگران بینالمللی از این راهبرد در جهت توسعه اقتصادی و مالی خود به کار میگیرند. جمهوری اسلامی ایران در دورههای گوناگون از این شیوه در جهت ارتقا و بهبود وضعیت اقتصادی خود استفاده نموده است و نسبت به مناطق گوناگون جهان روش های بهخصوصی داشته، که در این بین آمریکای لاتین به دلایل سیاسی و اقتصادی جایگاه ویژهای در دیپلماسی اقتصادی ایران دارا است. با اینوجود مقاله حاضر به دنبال پاسخ به این سؤال است که کنشهای اقتصادی دولت دوازدهم و سیزدهم در آمریکای لاتین چگونه بوده است؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد دیپلماسی اقتصادی و ارتقا روابط اقتصادی با آمریکای لاتین در سیاست خارجی دولت دوازدهم تا قبل از خروج ترامپ از برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) جایی نداشت و پس از آن معطوف به فروش محدود کالاهای نفتی بوده است. اما سیاست خارجی دولت سیزدهم برای ایجاد تعامل و بهبود جایگاه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران و جبران فرصتهای ازدسترفته نگاه ویژهای به آمریکای لاتین دارد و به دنبال ایجاد روابط همهجانبه با این منطقه است. پژوهش از نوع کیفی، گونه قیاسی فرضیه محور، با روش مقایسهای و شیوه گردآوری اطلاعات بر اساس منابع کتابخانهای و همچنین انجام مصاحبههای تخصصی نیمه ساختارمند است.https://sspp.iranjournals.ir/article_714633_f58f19480b37f08f98096563a3972428.pdfمرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوریمطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی2538-5038145020240620The geopolitical developments of the Middle East and the requirements of modern regionalism in the foreign policy of the 13th governmentتحولات ژئوپلیتیک خاورمیانه و الزامات منطقه گرایی نوین در سیاست خارجی دولت سیزدهم8210271463410.22034/sspp.2024.714634FAفرزادرستمیدانشیار روابط بین الملل دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانJournal Article20240329The geopolitical developments of the Middle East and the requirements of new regionalism in the foreign policy of the 13th government.The regionalization of the global governance structure is one of the new phenomena of politics and international relations that has appeared in different levels and models during the last two decades. In the meantime, the Middle East is one of the regions that has always been placed in a geopolitical monopoly due to the collision of the interests of the big extra-regional powers, and in this structure, the formation of any structures based on convergence and independent regional security-political arrangements has become impossible. As a regional power, the Islamic Republic of Iran has always looking for shape regional political-security arrangements without interference of extra-regional powers. at the present time (after 2020), with the fundamental developments, the region has been removed from the geopolitical monopoly of the two superpowers, America and Russia, and conditions have been provided for regional actors to create a kind of independent dynamism and alignment at the regional level. This article, while emphasizing the effective role of the Islamic Republic of Iran, It is based on the assumption that the 13th government can use the capacity created in the shadow of the breaking of the monopoly of the great powers by adopting a foreign policy based on neo-regionalism to create a basis for a kind of trust-based system and de-security with the countries of the region.منطقه ای شدن ساختار حکمرانی جهانی یکی از پدیده های نوین سیاست و روابط بین الملل است که طی دو دهه اخیر در سطوح و مدل های مختلف نمود پیدا کرده است. در این میان، خاورمیانه یکی از مناطقی است که همواره به دلیل محل برخورد منافع قدرت های بزرگ فرامنطقه ای در یک انحصار ژئوپلتیک قرار گرفته که در این ساختار، شکل گیری هر گونه ساختارهای مبتنی بر همگرایی و ترتیبات امنیتی- سیاسی مستقل منطقه ای ناممکن گردیده است. جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک قدرت منطقه ای همواره به دنبال شکل دادن به ترتیبات امنیتی – سیاسی منطقه ای بدون دخالت قدرت های فرامنطقه ای بوده است. در مقطع کنونی( بعد از 2020) خاورمیانه دچار تحولات اساسی شده و منطقه از انحصار ژئوپلتیک دو ابرقدرت آمریکا و روسیه خارج شده است و شرایط برای کنشگران منطقه ای فراهم گردیده که نوعی پویایی و همسویی مستقلانه را در سطح منطقه ایجاد نماید. مقاله حاضر ضمن تاکید بر نقش آفرینی موثر جمهوری اسلامی ایران، این فرضیه را مطرح می نماید که دولت سیزدهم می تواند با بهره گیری از ظرفیت ایجاد شده در سایه شکسته شدن انحصار قدرت های بزرگ با اتخاذ یک سیاست خارجی مبتنی بر نومنطقه گرایی بسترساز نوعی نظام اعتمادپایه و امنیتی زدایی با کشورهای منطقه باشد. https://sspp.iranjournals.ir/article_714634_cd5717e98f63dc6451325e0d6e081e1d.pdfمرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوریمطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی2538-5038145020240620Economic diplomacy and national branding in the foreign policy of the 13th governmentدیپلماسی اقتصادی و برندسازی ملی در سیاست خارجی دولت سیزدهم10412371463510.22034/sspp.2024.714635FAمیتراراه نجاتاستادیار، گروه حقوق و سیاست، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران0000-0002-2231-142xJournal Article20240329Considering the importance of the national brand, all countries try to strengthen the understanding of the people of other countries about their national brand by using various tools. Their most important tool is economic diplomacy, which helps governments consciously improve the ability and well-being of their citizens in the form of bilateral or multilateral relations at various regional and international levels through national branding<strong>.</strong><br />This article wants to answer this question: What is the position of national branding in the economic-commercial diplomacy of the 13th government of Iran? An attempt has been made to answer the question by using archival-documentary sources in a descriptive-analytical way. The 13th government by adopting principles such as supporting national production and trying to facilitate the process of marketing regional and international goods, resolving tension with neighbors and strengthening neighborhood policy and strengthening bilateral relations with Asian powers such as Russia and China made national branding the main goal of Iran's economic-commercial diplomacy in 2021-2024.با توجه به اهمیت برند ملی،هر کشوری تلاش می کند با به کار بردن ابزارها و شیوه های گوناگون تصور دیگران از برند ملی اش را آن گونه تقویت کند که جای پایی برای خود ایجاد کند.مهمترین ابزار رسیدن به این هدف در دنیای امروز دیپلماسی اقتصادی- تجاری است که به دولتمردان اجازه می دهد در قالب روابط دو یا چند جانبه در سطوح مختلف منطقه ایی و بین المللی از مسیر برندسازی ملی،سطح توانایی و رفاه شهروندان خود را آگاهانه ارتقا بخشند.<br />تحقیق حاضر درصدد پاسخ به این سوال است که برندسازی ملی چه جایگاهی در دیپلماسی اقتصادی- تجاری دولت سیزدهم ایران داشته است؟تلاش شده است با استفاده از منابع اسنادی-آرشیوی به روش توصیفی – تحلیلی به این سوال پاسخ داده شود.دولت سیزدهم با در پیش گرفتن اصولی همچون حمایت از تولید ملی و تلاش برای تسهیل روند بازاریابی کالاهای ایرانی به واسطه تجارت و صادرات کالاهای ایرانی،حضور و تثبت حضور ایران در سازمان های مهم اقتصادی منطقه ایی و بین المللی،رفع تنش با همسایگان و تقویت سیاست همسایگی و تقویت روابط دو جانبه با قدرت های آسیایی همچون روسیه و چین برند سازی ملی را تبدیل به هدف اصلی دیپلماسی اقتصادی – تجاری ایران در سال های 1400-1403 کرد.https://sspp.iranjournals.ir/article_714635_3c5ec3d803142173480000defc10992b.pdf