مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 A look at the revolution of Iran (4) نگاهی دوباره به انقلاب ایران (4) 11 15 33906 FA عباس ملکی دانشیار دانشگاه صنعتی شریف Journal Article 2019 01 06 در چهل سال اخیر مجموعه فعالیت‌های مردم ایران برآیندی قابل توجه داشته است. دستاوردهای ایرانیان در این زمینه می‌تواند جمع‌آوری و دسته‌بندی گردد. هرچند ممکن است برخی از این دستاوردها در طول زمان برای هر حکومتی به دست آید اما اغلب آن‌ها - بدون در نظر گرفتن عنصر زمان- از دستاوردهای جمهوری اسلامی ایران است. منظور آٱن است که اگز مثلاً در دوره پهلوی تعداد روستاییان بهره‌مند از برق اندک بود، بدیهی است که با در نظر گرفتن عنصر زمان، می‌توان گفت که آنچه آن رژیم بر سرکار بود در سال‌های بعد می‌توانست آمار برق‌رسانی به روستا‌ها را افزایش دهد. اما برخی از فعالیت‌ها در گذشته وجود خارجی نداشت و اختصاص به دوره جمهوری اسلامی در ایران دارد...

https://sspp.iranjournals.ir/article_33906_b90b1b71d03d17c8af3e78947fa87a0a.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Nationally Determined Contributions under Paris Agreement From Theory to Practice برنامه مشارکتی ملّی مطابق با موافقت‌نامه پاریس: از نظر تا عمل 19 47 32002 FA حجت میان آبادی عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرّس 0000-0002-7041-4634 اعظم امینی عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0003-3580-8459 احسان دریادل کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل دانشگاه شیراز Journal Article 2017 11 16 Paris Agreement was approved as a strategic document aimed at directing environmental policy in the world in 2015. It has been designed to reduce greenhouse gas emissions and in order to achieve such goal, adopting a bottom-up structure, it provided for the parties to determine the extent and scope of their obligations to mitigate these gases considering their capabilities. Under Paris Agreement, parties have a binding obligation of conduct to communicate NDC’s. Countries are facing with difficulties when preparing their NDC’s and other countries experiment will be significantly helpful for Iran in this area. This paper, in addition to studying two significant principles in states’ obligation in their NDCs, can pave the way for policy-makers to let them know to recognize the type of Iran’s obligations in its NDC and how such contributions are prepared. This study shows that Paris Agreement, although, did not develop any guidelines for preparing NDC’s, it established a new framework resulting in increased transparency and indicating individual and collective progress of states in mitigation. موافقت‌نامه پاریس به عنوان یک سند راهبردی با هدفِ جهت‌دهی به سیاست‌گذاری محیط‌زیست در دنیا در سال 2015 به تصویب رسید. این موافقت‌نامه با هدف کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تدوین گردیده است و برای رسیدن به این هدف با برگزیدن ساختار پایین به بالا این امکان را برای طرف‌ها فراهم نموده است که با توجه به ظرفیت و توان خود، حدود تعهدات‌شان به کاهش انتشار این گازها را تعیین نمایند. بنابر موافقت‌نامه، طرف‌ها تعهد رفتاری الزام‌آوری به ارائه گزارش برنامه مشارکتی تعیین شده در سطح ملّی دارند. کشورها در تهیه برنامه‌های مشارکتی با چالش‌هایی مواجه هستند و بررسی و مطالعه تجربه سایر کشورها در تهیه این برنامه‌ها کمک شایانی به دولت جمهوری اسلامی ایران خواهد نمود. مقاله حاضر، ضمن بررسی دو اصل مهم در تعهدات دولت‌ها در خصوص برنامه‌های مشارکت ملی آنها، به سیاست‌گذاران کشور در شناخت نوع تعهدات ایران در برنامه‌های مشارکتی و نیز نحوه تنظیم این برنامه‌های مشارکتی کمک شایانی می‌نماید. پژوهش حاضر با استفاده از روش کتابخانه‌ای و با رویکرد توصیفی – تحلیلی نشان می‌دهد که این موافقت‌نامه هر چند تا کنون دستورالعملی برای تنظیم برنامه مشارکتی ارایه نکرده است، اما چارچوب جدیدی ایجاد نموده است که سبب افزایش شفافیت می‌گردد و پیشرفت فردی و جمعی دولت‌ها را در کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای نشان می‌دهد.

https://sspp.iranjournals.ir/article_32002_79da9938d61a8bb4ddeead82d229441a.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Impact of economic and commercial sanctions on Iran's trade relations and their major trading partners بررسی تاثیر تحریم های اقتصادی و تجاری بر روابط تجاری ایران و کشورهای شریک عمده تجاری 49 68 30294 FA مجید آقایی عضو هیات علمی دانشگاه مازندران مهدیه رضاقلی زاده عضو هیات علمی دانشگاه مازندران مجید محمدرضایی کارشناس ارشد اقتصاد دانشگاه مازندران Journal Article 2017 09 10 In this study we investigate the impact of economic and commercial sanctions on Iran's trade relations and their major trading partners in framework of generalized gravity model with using panel data econometric model and annual data during 1375_1394. results show that weak sanctions has less negative impact on Iran's export and import values, but strong sanctions has considerable negative impact on Iran's commercial goods export and import values. So actions taken for the purpose of decrease or removing sanctions against Iran such as joint comprehensive plan of action (JCPOA) will able to lead Iran's trade relations with their major trading partners to the economic boom. در این مطالعه به بررسی تاثیر تحریم‌های اقتصادی و تجاری بر روابط تجاری ایران و کشورهای عمده شریک تجاری در چارچوب یک الگوی جاذبه تعمیم یافته، با استفاده از مدل‌های اقتصادسنجی پانل دیتا پرداخته می‌شود. الگوسازی مدل تحقیق بر اساس داده‌های آماری سالانه طی سالهای 1375 تا 1394 صورت گرفته است. یافته‌های این پژوهش حاکی از این است که تحریم‌های ضعیف تاثیر منفی کم‌تری بر ارزش صادرات و واردات ایران طی دوره مورد بررسی داشته است. اما تحریم‌های شدید و گسترده تاثیر منفی قابل ملاحظه‌ای بر میزان صادرات و واردات کالاهای تجاری ایران داشته است. بنابراین اقدامات انجام شده در جهت کاهش یا لغو تحریم‌های شدید علیه ایران نظیر توافق نامه هسته ای(برجام)، می تواند منجر به رونق روابط تجاری ایران و شرکای عمده تجاری گردد.

https://sspp.iranjournals.ir/article_30294_708f29ec20d162afd5d0f6e9506c3933.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Iran's economic diplomacy in Afghanistan and its management of water disputes between the two countries (With Institutional economy approach) دیپلماسی اقتصادی ج.ا.ایران در افغانستان و مدیریت اختلافات آبی دو کشور (با کاربست رویکرد اقتصادِ نهادگرا) 69 93 33907 FA وحید سینایی دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد جواد جمالی دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2018 03 07 Throughout centuries, Iran and Afghanistan have experienced almost peaceful neighborly, through presence in a common civilian and geographic context. Of course, this territorial proximity with some other causes, has created a contradiction, especially as regards the rate of exploitation of shared river water. Two sides have so far resorted to managing disputes in different ways, but have not had a clear outcome. This article is intended to explain and introduce economic diplomacy as a profitable element and an effective leverage in managing disputes between the two countries. In this regard, using the "qualitative method" (explanation and analysis), this hypothesis is assessed that "the interdependence of the economy and trade of Afghanistan and Iran and the existence of complementary economic capabilities and advantages, provide opportunity to engage the Afghan side to manage the water disputes". In this research, with emphasis on "economic diplomacy" in Iran's foreign policy in Afghanistan, findings such as exports, transit of goods, export of electricity and mechanized irrigation technology to Afghanistan, and the exchange of oil products with water are expressed that accordingly, expansion and deepening of commercial, financial and investment affiliation could encourage and persuade the sides to achieve a fair solution to use shared waters. ایران و افغانستان طی قرون متمادی با حضور در یک بستر تمدنی و جغرافیایی مشترک، تقریباً نوعی همسایگی مسالمت‏آمیز را تجربه کرده‏اند. البته این قرابت سرزمینی بعلاوه برخی علل دیگر، زمینه‏ساز اختلاف بویژه بر سر میزان بهره‏برداری از آب رودخانه‏های مشترک شده است. طرفین تاکنون برای مدیریت اختلافات به روش‏های مختلف متوسل شده‏اند اما نتیجه‏ی مشخصی در پی نداشته است. این مقاله با هدف تبیین و معرفی دیپلماسی اقتصادی به عنوان یک عنصرِ مشترکِ منفعت‏محور و سودآور و یک اهرم مؤثر در مدیریت اختلافات آبیِ دو کشور ارائه می‏شود. در این راستا، با بهره‏گیری از «روش کیفی» (تبیین و تحلیل)، سنجش این فرضیه که «وابستگی متقابلِ اقتصاد و تجارت افغانستان و ایران و وجود ظرفیت‏ها و مزیت‏های مکمّل اقتصادی، فرصت جلب همکاری طرف افغان برای مدیریت اختلافات آبی را فراهم می‏سازد»، صورت می‏گیرد. در این پژوهش، با تأکید بر محوریت «دیپلماسی اقتصادی» در سیاست خارجی ج.ا.ایران در افغانستان، یافته‏هایی چون صادرات متقابل، ترانزیت کالا، صادرات برق و فناوری آبیاری مکانیزه به افغانستان و تبادل فراورده‏های نفتی با آب، بیان شده است که بر این اساس، گسترش و تعمیق وابستگی تجاری، مالی و سرمایه‏گذاری، می‏تواند طرفین را برای دستیابی به راه‏حل منصفانه برای بهره‏برداری از آبهای مشترک، ترغیب و متقاعد سازد.

https://sspp.iranjournals.ir/article_33907_3e0ccc57136661028ea5f440ed4e53d8.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Strategy efficiency political economy regional between Afghanistan and Iran In the basic of analysis system SWOT Chabahar Port استراتژی‌های کارآمدسازی اقتصاد سیاسیِ منطقه‌ای افغانستان و ایران بر مبنای تحلیل سیستمیِ نقش بندر چابهار 95 124 33908 FA روح اله اسلامی استادیار علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد ناصر یوسف زهی دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2017 12 26 Iran and Afghanistan have paid attention to Port Chabahar in 2014 – 2017 for increase interaction economic and politic. But what is the role Port Chabahar in the integration between two countries’ not been measured and this article want apply scientific mythology for this purpose. The main question this article is which strategy and what condition can efficiency in increasing function Port Chabahar to integration and increasing economic indicators. For answer to this question we applied method SWOT in narrative analysis system. The research hypothesis is as follows for possibility integration Iran must choice Détente in international relation specially from great power to reduce economic sanctions and improve transit infrastructure and create facility Port. This article analysis that Port Chabahar could play special role for extend relation between two country. Afghanistan and Iran have many problem in the political relation and all the time could not reach the solution for your demand. Policymaking in Afghanistan suffering from geographic isolation and for compotation to Pakistan need reduce depended to Karachi port. Iran also need Afghanistan for solve the shortage water and crisis environment that all problems reach the result if Afghanistan entrance to relationship politic and strategic economy to Iran. Port Chabahar can apply for all the problem between two countries because when Iran help to Afghanistan to escape from isolation can expect this country pay water right Hamon lake to Iran and reduce some of environment crisis. افغانستان و ایران با هدفِ افزایش تعاملات اقتصادی-سیاسیِ دوجانبه و منطقهای، توجه ویژهای به بندر چابهار طی سالهای 2017-2014م. داشتهاند. اما این مسئله که، این بندر، چگونه میتواند در تحقق هدفِ مذکور سهیم باشد، در ترازوی سنجش علمی، قرار نگرفته است. از اینرو، سؤالِ اصلی نوشتار حاضر این است که با اتخاذ چه راهبردها و تحت چه شرایطی، بندر چابهار میتواند در کارآمدی اقتصاد منطقهایِ افغانستان و ایران مؤثر باشد. نویسندگان مقاله، با کاربست روش تحلیل سیستمیِ مدل SWOT، درصدد پاسخ به این سؤال برآمدهاند. فرضیهی پژوهش از این قرار است که تلاش ایران جهت تنشزدایی بینالمللی برای کاهش تحریمها، و توسعهی زیرساختهای ترانزیتی و ساحلی بندر چابهار، موجب تسهیل پیوند اقتصادی افغانستان به بازارهای بینالمللیِ جنوب میشود. این مهم با درآمدزایی ملی و تشدید وابستگی متقابلِ اقتصادی و سیاسی ایران و افغانستان، تحقق اقتصاد منطقهای آنان را در پی خواهد داشت. نتایج پژوهش، حاکی از تأثیرپذیری شدید رونق بنادر ایران از مولفههای خارجی (تحریمها)، تشدید وابستگی تجارت خارجی افغانستان به مسیر ترانزیتی چابهار، و غفلتِ دولت ایران از بنادر و نواحی ساحلیِ جنوب شرق است. چابهار تنها نقش بندر و مطالبات صرف اقتصادی ندارد بلکه برای هر دو کشور راه‌گشای مسائلی است که به صورت تاریخی نادیده گرفته‌ شده است. افغانستان انزوای جغرافیایی دارد و ایران نیز به لحاظ مسائل آبی و محیط زیستی در تنگنا است. چابهار می‌تواند شروع مراودات سیاسی و اقتصادی دو کشور به گونه‌ای باشد که فرجام دو بازیگر به یگدیگر پیوند بخورد.

https://sspp.iranjournals.ir/article_33908_bf56d3ff4ea20391eeb73af2dc7e0d07.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Examination of the Islamic Republic of Iran's foreign policy towards the Syrian crisis: Challenges and Consequences واکاوی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال بحران سوریه: چالش‌ها و پیامدها 125 146 33909 FA حسین مسعودنیا دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان شهروز ابراهیمی دانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه اصفهان حمید درج دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه اصفهان 0000-0003-3343-9485 Journal Article 2018 06 01 The Islamic Republic of Iran, as one of the influential actors in the developments in Syria from the outbreak of the crisis in this country with the full support of Syria, has used all its influence and capacity to consolidate this government and move in pursuit of maintaining and enhancing its national interests and strengthening the axis of resistance in the region. The current research seeks to answer the main question of what are the challenges and consequences of foreign policy of the Islamic Republic of Iran towards the Syrian crisis? The findings of the paper indicate that, following the adoption of the foreign policy of the Islamic Republic of Iran in relation to the Syrian crisis, any possible scenarios in the future of the country's crisis can have very significant positive and negative consequences for Iran's foreign policy and its regional interests which can affect Iran's ability to act in the political scene of the region. The leading research seeks to present solutions to the challenges in the framework of rational choice theory through a descriptive-analytical method. جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از بازیگران تاثیرگذار در تحولات سوریه از ابتدای شروع بحران در این کشور با حمایت همهجانبه از سوریه دوست، تمام نفوذ و ظرفیت خود را برای تثبیت این حکومت بکار گرفته و در راستای حفظ و ارتقای منافع ملی خود و تقویت محور مقاومت در منطقه گام بر میدارد. پژوهش موجود در پی پاسخ به این سوال اصلی است که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال بحران سوریه چه پیامدها و چالشهایی را به دنبال داشته است؟ یافتههای مقاله حاکی از آن است که در پی اتخاذ سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال بحران سوریه هر یک از سناریوهای محتمل در آینده بحران این کشور میتواند پیامدهای مثبت و منفی بسیار مهمی را برای سیاست خارجی ایران و منافع منطقهای آن در بر داشته باشد که این خود میتواند بر توان بازیگری ایران در صحنه سیاسی منطقه تأثیرگذار باشد. تحقیق پیشرو درصدد است با روش توصیفی – تحلیلی، راهکارهایی برای مقابله با این چالشها در چارچوب نظریۀ گزینش عقلایی ارائه نماید.

https://sspp.iranjournals.ir/article_33909_53abec67fb016be5f431dda0e1fe7473.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Syria’s future and its opportunities and challenges for the Islamic Republic of Iran آیندۀ سوریه و فرصت‌ها و چالش‌های‌ آن برای جمهوری اسلامی ایران 147 165 31402 FA سعید عطار استادیار گروه حقوق و علوم سیاسی دانشگاه یزد 0000-0002-6313-6189 آرش سعیدی راد کارشناس ارشد مطالعات منطقه‌ای 0000-0001-8014-9355 Journal Article 2017 12 31 From the first days, the Syrian crisis was not only the area of internal conflict, but also a field for the interconnected or opposite interests of different regional and transnational actors. So the future of Syria will affect the interests of these actors. Given the importance of preserving or removing Assad from power in the future of Syria, the paper ties to answer to this question: preserving or removing Bashar al-Assad what are the opportunities and challenges for the Islamic Republic of Iran? To answer this question, we have used the future study method (exploratory approach) and the scenario technique. The research findings show that there are four possible scenarios according to existing trends: first: preservation of Bashar al-Assad-consolidation of Iran’s influence; second: preservation of Bashar al-Assad-consolidation of Russia’s influence-reduction of Iran’s influence; third: preservation of Bashar al-Assad-the division of power among the Kurds, the Alevis and the Sunnis; and fourth: Assad’s removal from power-reduction of Iran’s influence-increasing the influence of Iran regional rivals. Evidence shows that the second scenario is the most likely scenario. بحران سوریه، از همان روزهای نخستین، به کشمکش‌ها و منازعات داخلی محدود نماند و عرصۀ جدال بازیگران مختلف منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای شد که منافع هم‌سو یا متضاد با یکدیگر داشتند. ازاین‌رو، بدیهی است که آیندۀ سوریه بر منافع این بازیگران تأثیر خواهد گذاشت. باتوجه‌به اینکه حفظ بشار اسد در قدرت یا برکناری او تأثیر بسیار زیادی در آیندۀ سوریه دارد، نویسندگان مقالۀ حاضر به این پرسش پاسخ می‌دهند که ماندن یا برکنارشدنِ بشار اسد جمهوری اسلامی ایران را با چه فرصت‌ها و چالش‌هایی مواجه خواهد کرد. برای پاسخ به این پرسش، از روش آینده‌پژوهی (رویکرد اکتشافی) و شیوۀ سناریونویسی استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که، باتوجه‌به روندهای موجود، در میان چهار سناریوی ممکن (1. حفظ بشار اسد، تثبیت نفوذ ایران؛ 2. حفظ بشار اسد، تثبیت نفوذ روسیه، کاهش نفوذ ایران؛ 3. حفظ بشار اسد، تقسیم قدرت در میان کُردها، علویان و سنی‌ها؛ 4. برکناری بشار اسد، کاهش نفوذ ایران، افزایش نفوذ رقبای منطقه‌ای ایران)، سناریوی دوم محتمل‌ترین سناریو است.

https://sspp.iranjournals.ir/article_31402_61ff912aec1b33f9ac603a67fb18fd94.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Iran-Saudi Arabia: A Plan for Detente with a Focus on Regional Conflicts ایران – عربستان؛ طرح الگوی تنش زدایی با محوریت مناقشات منطقه ای 167 185 29865 FA جلیل بیات دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه تربیت مدرس محسن اسلامی استادیار روابط بین الملل دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2017 05 24 Iran and Saudi Arabia have been two regional competitors in the history. However, since the events of the Arab Spring and especially those in Syria, Bahrain and Yemen on the one hand and signing JCPOA between Iran and the P5 + 1 on the other hand, the competition has turned into hostility and contributed to the severance of diplomatic relations between the two countries. This study considers the objective issues arising from geopolitical factors and regional interests as the reason of confrontation between the two countries, and immaterial factors such as identity and ideology are only exacerbating the mentioned conflict. The most important factor in reducing tensions between Iran and Saudi is a shared understanding on regional and geopolitical interests. Negotiations between the two countries to recognize each other's sphere of influence in the region could be the first step to detente. Therefore, it is suggested that Iran prioritizes some crises (such as Syria and Iraq) and Saudi Arabia gives priority to Bahrain and Yemen crises to recognize the influence of each other in these countries and resolve their disputes. Mediation between the two countries by Oman could pave the ground for related negotiations. ایران و عربستان در طول تاریخ دو رقیب منطقه‌ای یکدیگر محسوب می‌شوند. بااین‌حال، از زمان حوادث بهار عربی و به‌خصوص اتفاقات مربوط به سوریه، بحرین و یمن، از یک‌سو، و عقد توافق برجام میان ایران و گروه 1+5 از سوی دیگر، این رقابت جنبۀ خصومت پیدا کرده و به قطع روابط دیپلماتیک میان دو کشور نیز انجامیده است. نویسندگان این پژوهش دلیل اصلی تقابل میان دو کشور را مسائل عینی و ناشی از عوامل ژئوپلیتیک و منافع منطقه‌ای دانسته و عوامل غیرمادی همچون هویت و ایدئولوژی را تنها تشدیدکنندۀ این تقابل ذکر کرده‌اند. به این‌ترتیب، مهم‌ترین عامل در کاهش تنش میان ایران و عربستان را تفاهم دربارۀ منافع منطقه‌ای و ژئوپلیتیک برمی‌شمارد. مذاکره میان دو کشور برای به رسمیت شناختن حوزۀ نفوذ یکدیگر در منطقۀ می‌تواند گام نخست برای تنش‌زدایی باشد. به این منظور، نویسندگان پیشنهاد می‌کنند ایران با اولویت بخشیدن به حل برخی بحران‌ها (همچون سوریه و عراق) و عربستان با اولویت بخشیدن به حل بحران بحرین و یمن، نفوذ یکدیگر در این کشورها را به رسمیت بشناسند و به حل‌وفصل مناقشات مذکور بپردازند. میانجیگری عمان میان دو کشور می‌تواند زمینه‌ساز آغاز مذاکرات مربوط باشد.

https://sspp.iranjournals.ir/article_29865_f72e0b9fc085734d1bb6932d3f5b48fd.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Geopolitical analysis of political relations ruptures between Saudi Arabia and Qatar and its impact on the future of the Gulf Cooperation Council r and its impact on the future of the Gulf Cooperation Council تحلیل ژئوپلیتیکی گُسست روابط سیاسی عربستان و قطر و تأثیر آن بر آینده شورای همکاری خلیج فارس 187 206 32003 FA حمیدرضا محمدی دانشیار جغرافیای سیاسی دانشگاه شهید بهشتی ابراهیم احمدی دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2018 02 14 The Gulf Cooperation Council has suffered from tensions and internal disputes over the course of its 36 years, with the Qatari government being a party to these tensions; Because Qatar never fully embraced Saudi Arabia's anti-controversial policy. in recent tension (June 5, 2017), Saudi Arabia, along with three United Arab Emirates, Bahrain and Egypt cut off its political and economic ties with Qatar, Because they say that Qatar has become the center of terrorists. Along with Saudi policies, a large number of Arab countries they cut their relationship with Qatar, cut it off, or put it on hold. The purpose of this study is to examine the effects of this conflict on the future of the Gulf Cooperation Council. The claim is so; however, in terms of geographical and geopolitical constraints, Qatar is in the middle of magnifiers country (micro). But Qatar, through its high national power and, consequently, high geopolitical weight, is an influential country in the Gulf Cooperation Council's geopolitical structure. Apparently, the conflict of the Saudi Arabia and partners, Most of the punishment characteristic is, and an attempt to limit And earning more score than Qatar. However, the assumption of the departure of Qatar from the Gulf Cooperation Council or its expulsion, Is the basis for the collapse of this geopolitical organization. The research is based on the nature and method of descriptive-analytic. The research data are collected in a documentary manner and referring to valid sources. شورای همکاری خلیج فارس پس از تأسیس در 25 می 1981 همواره دچار تنش‌ها و اختلاف‌های درونی بوده و دولت قطر کم‌وبیش در بطن این تنش‌ها قرار داشته است. این کشور هیچ‌گاه به‌طورکامل سیاست قیم‌مآبانه و تحمیلی عربستان سعودی را نپذیرفته است. در تنش اخیر (5 ژوئن 2017) عربستان سعودی همراه با سه کشور امارات متحدۀ عربی، بحرین و مصر با این ادعا که دوحه به مأمن و پناهگاه گروه‌های تروریستی تبدیل شده است روابط سیاسی و اقتصادی خود را با قطر قطع کردند. همسو با سیاست‌های عربستان، تعداد زیادی از کشورهای عربی نیز روابط خود را با قطر قطع کردند یا به حالت تلیق درآوردند. هدف این پژوهش بررسی اثرات این منازعه بر آیندۀ شورای همکاری خلیج فارس است. مدعا این است که قطر از حیث محدودیت‌های جغرافیایی و ژئوپلیتیکی در ردیف کشورهای ذره‌بینی (میکرو) قرار دارد اما به‌واسطۀ توان ملی و وزن ژئوپلیتیکی بالا کشوری تأثیرگذار در سازۀ ژئوپلیتیکی شورای همکاری خلیج فارس است. به‌نظر می‌رسد ایجاد این منازعه از طرف عربستان و شرکا بیشتر جنبۀ تنبیهی دارد و تلاشی است برای محدودسازی و کسب امتیاز بیشتر از قطر. بااین‌حال فرض خروج قطر از شورای همکاری خلیج فارس یا اخراج آن زمینه‌ساز فروپاشی این سازمان ژئوپلیتیکی خواهد بود. پژوهش حاضر براساس ماهیت و روشْ توصیفی- تحلیلی محسوب می‌شود و اطلاعات آن به شیوۀ اسنادی و با مراجعه به منابع معتبر گردآوری شده است.

https://sspp.iranjournals.ir/article_32003_619c1be4c89a19705bf8e782db74d127.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Good governance: The Framework for Analysis of Hashemi’s political Economy الگوی حکمرانی خوب: چارچوبی برای تحلیل اقتصاد سیاسی دولت هاشمی رفسنجانی(1368-1376) 207 228 31783 FA علیرضا صحرایی دانشجوی دکتری، دانشگاه فردوسی مشهد امین محمودی نیا دانشجوی دکتری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا Journal Article 2018 01 02 This study was planned to examine policy and performance of Islamic Republic of Iran based on good governance model (case study, Hashemi Rafsanjani 1989-1997).On this basis, author has explained good governance and also its indices in Hashemi Rafsanjani administration. In modern age, political, cultural, social and economic needs and necessities has been changed so that new form of relations took place among states and nations. In this new form, the state should be policy- maker and determine general policies and political act domain based on law framework. It should follow private sector as an example for its wealth producing and civil society facilitates interactions among society and state through general mobilization for participation in political, social and economic aspects. In this research, good governance model theory and its indices (participation, low authority, responsibility, efficiency and usefulness, justice and equity) will be explained. On the other hand, events of Hashemi Rafsanjani administration will be provided. Finally, it studies adaptability of good governance model indices to performance of Hashemi Rafsanjani administration. According to author, system of Islamic Republic of Iran has constitutional law and administration of Hashemi Rafsanjani as one of post-revolution administrations tried to follow this model, but its efforts had ups and downs because of some structural and administrative obstacles. هدف این مقاله بررسی سیاست‌ها و عملکرد دولت جمهوری اسلامی ایران در دوران ریاست‌جمهوری هاشمی رفسنجانی، براساس الگوی حکمرانی خوب، است. سؤال اصلی تحقیق میزان انطباق عملکرد دولت آقای هاشمی رفسنجانی با شاخصه‌های هشت‌گانۀ الگوی حکمرانی خوب در برنامۀ توسعۀ سازمان ملل و بانک جهانی است. مدعا و فرضیۀ تحقیق این است که قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی ایران ظرفیت رسیدن به الگوی حکمرانی خوب را دارد و دولت هاشمی رفسنجانی نیز به‌عنوان یکی از دولت‌های بعد از انقلاب تلاش کرد به‌سوی تحقق این الگو حرکت کند اما به دلیل برخی موانع ساختاری و اداری چنانکه باید به هدف خود نرسید. در عصر جدید، الزامات و ضرورت‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی تغییر کرده و شکل تازه‌ای از روابط بین دولت و ملت به‌وجود آمده است. در روابط جدید دولت باید سیاست‌گذار و تعیین‌کنندۀ خط‌مشی‌های کلی باشد و براساس چارچوب حقوقی محدودۀ عمل سیاسی را تعیین کند، بخش خصوصی تولید ثروت را سرلوحۀ خود قرار دهد و جامعۀ مدنی از طریق بسیج عمومی برای مشارکت در ابعاد اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ارتباط متقابل میان جامعه و دولت را تسهیل کند. بنابراین بررسی میزان تطبیق دولت‌های جمهوری اسلامی با الگوی حکمرانی خوب و شاخصه‌های آن ضروری می‌نماید.

https://sspp.iranjournals.ir/article_31783_79d60d2defe0e8a228ed1fd7fab86e23.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Factionalism and Its Effect on Iran’s Foreign Policy Decision Making Process جناح گرایی و تأثیر آن بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران 229 248 30760 FA اکرم جزینی زاده دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید باهنر کرمان صدیقه شیخ زاده جوشانی استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان 0000-0002-9485-153X یحیی کمالی استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان 0000-0002-7392-6395 Journal Article 2017 12 13 Abstract The foreign policy decision making process of the Islamic Republic of Iran, like any other state, is affected by various factors. The factionalism as an integral part of the existence of Iran's post-revolutionary political system is one of the internal factors derived from the government environment that has influenced the foreign policy decision making process of the Islamic Republic of Iran. This factor has been described by researchers in the field of Iranian issues mainly as a constant and growing competition between transient, irregular and fluid political groups that are known as the faction in Iran post-revolutionary scene. This article aims to highlight the factor of factionalism in Iran with a descriptive-analytical approach. by reviewing some works on Iranian Foreign Policy, The article has addressed implication of effects of factionalism on Iranian Foreign Policy decision making .The evaluation of the article is that most of this literature emphasizes on the negative effects of factionalism. Key words: Faction , Factionalism, Foreign policy, Foreign policy decision-making process, Foreign policy of the Islamic Republic of Iran چکیده فرآیند تصمیم‌گیری سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران همانند هر دولت دیگری تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد. جناح‌گرایی به‌عنوان ویژگی نظام سیاسی ایران پسا انقلاب ازجمله عوامل داخلی برآمده از محیط حکومتی است که فرآیند تصمیم‌گیری سیاست خارجی ج.ا.ا را تحت تأثیر قرار داده است. این عامل از سوی پژوهشگران حوزه مسائل ایران عمدتاً به معنای رقابت دائمی و فزاینده میان گروه‌بندی‌های سیاسی سیّال، گذرا و بی‌قاعده‌ای که به نام جناح درصحنه سیاست ایران پسا انقلاب شناخته می شوند، توصیف شده است. مقاله حاضر با هدف برجسته کردن عامل جناح گرایی در زمینه ایران ،کوشیده است با رویکردی توصیفی – تحلیلی و مرور بخشی از ادبیات حوزه سیاست خارجی ایران، دلالت های تأثیرگذاری این عامل بر فرآیند تصمیم‌گیری سیاسی خارجی ج.ا.ا را نشان دهد. ارزیابی مقاله این است که عمده این ادبیات بر تأثیرات منفی جناح گرایی تأکید دارند. واژگان کلیدی: جناح ، جناح گرایی ، سیاست خارجی، فرآیند تصمیم‌گیری سیاست خارجی، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران

https://sspp.iranjournals.ir/article_30760_987b817caf9443a64771fecd43472229.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Revival of the Military‌ـ‌Industrial Complex: Conflict Creation and War on International Terrorism بازخیز مجتمع نظامی- صنعتی: بحران آفرینی و جنگ علیه تروریسم بین‌الملل 249 268 31140 FA مهدی محمدنیا استادیار علوم سیاسی دانشگاه آیت‌الله العظمی بروجردی Journal Article 2017 09 18 The military‌-‌industrial complex (MIC) is one of the powerful lobbies in the United States which has a deep root in the country’s political structure. This research tries to study the nature and the various dimensions of the military-‌industrial complex and to investigate its effects on the increase of the U.S. Military budget and its war- oriented policies based on a descriptive‌ـ‌analytical study. The main question of the article is that whether the rise of the U.S. Military budget and its military behaviors are based on the U.S. consideration of security vulnerabilities resulted by emergence of the international terrorism, or other elements such as military industrial complex does affect the US military budget and its war- oriented policies. The hypothesis of the research is that «although the emergence of the international terrorism has increased the U.S. security vulnerabilities, continuing rise of the US. Military budget and its war‌ـ‌oriented policies cannot be analyzed necessarily by the rising of the country’s security vulnerabilities, but the great part of the U.S. Policies regarding war on terrorism and military budget are influenced by the interests of military‌-‌industrial complex. مجتمع نظامی‌ ـ ‌صنعتی یکی از مهم‌ترین لابی‌هایی است که نفوذ فوق‌العاده‌ای در نظام تصمیم‌گیری ایالات متحده دارد. این مجموعه ریشه‌ای دیرین در ساختار سیاسی آمریکا دارد. این پژوهش با روش توصیفی‌ ـ ‌تحلیلی به مطالعۀ ماهیت و ابعاد مختلف مجتمع نظامی ـ صنعتی پرداخته و نقش آن‌ها را به‌عنوان مهم‌ترین لابی نظامی، در افزایش بودجۀ نظامی و سیاست نظامیگری آمریکا بررسی کرده است. سؤال اصلی مقاله این است که آیا افزایش بودجۀ نظامی آمریکا و گسترش میدانی «مبارزه با تروریسم»، صرفاً به علت افزایش آسیب‌پذیری این کشور بر اثر ظهور تروریسم بین‌الملل بوده است یا عواملی دیگر همچون منافع مجتمع نظامی ـ صنعتی آمریکا در افزایش بودجۀ نظامی و هدایت این کشور به‌سمت سیاست‌های جنگی و بحران‌آفرینی مؤثر بوده‌اند؟ فرضیۀ مقاله این است که «ظهور تروریسم بین‌الملل امنیت آمریکا را آسیب‌پذیرتر کرده است، اما نمی‌توان افزایش مداوم بودجۀ نظامی و سیاست‌های جنگی و امنیتی ایالات متحده را در عرصۀ بین‌المللی، صرفاً ناشی از ظهور تهدیدات امنیتی جدید دانست، بلکه بخش عمده‌ای از دلایل سیاست‌های آمریکا در افزایش بودجۀ نظامی و بحران‌آفرینی و مواجهه با تروریسم ناشی از نفوذ مجتمع نظامی ـ صنعتی در لایه‌های مختلف نظامی ـ امنیتی این کشور است». مهم‌ترین نتیجۀ پژوهش این است که مجتمع نظامی ـ صنعتی آمریکا مهم‌ترین لابی نظامی ـ امنیتی این کشور است و نقش برجسته‌ای در تصمیم‌گیری نظامی ـ امنیتی آمریکا دارد.

https://sspp.iranjournals.ir/article_31140_82b311985747d95c7164ae295f539c95.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Trump's Foreign Policy Strategy: Neo ـ Isolationism ـ Realism Hybrid راهبرد سیاست خارجی ترامپ: هیبرید نوانزواگرایی-واقع‌گرایی 269 283 30918 FA سعید سلیمان زاده دانش‌آموخته کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل دانشگاه اصفهان علی امیدی دانشیار روابط بین‌الملل دانشگاه اصفهان سحر براتی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل دانشگاه یزد 0009-0000-1866-2430 Journal Article 2017 12 30 The present paper aims at investigating the shift in the U.S. foreign policy from the liberal internationalist approach during the Obama administration to the neo ـ isolationist and realist approaches in the Trump administration. The main question is: “What is the Trump's Foreign Policy Strategy?” The “Theories of America's World Role” is used in response to this question. The main hypothesis of the paper is that the Trump's foreign policy strategy is a combination of neo ـ isolationist and realist approaches. In fact, one fails to grasp a coherent and accurate understanding of the U.S. foreign policy without the effective integration of the two approaches. Therefore, the current paper argues that Trump has acted completely realistic in terms of military and security issues but neo ـ isolationist in term of political orientation and economic performance. The current paper analyzes Trump's foreign policy in accordance with two strategies “America First” and “Make America Great Again”. This is a descriptive ـ analytical research and the information collected from library and internet. هدف این پژوهش مطالعۀ تغییر رویکرد سیاست خارجی آمریکا از بین‌الملل‌گرایی لیبرال در دوران اوباما به نوانزواگرایی و واقع‌گرایی در دوران ترامپ است. سؤال اصلی این است که راهبرد سیاست خارجی ترامپ چیست؟ برای پاسخ به این سؤال از چارچوب مفهومی «نظریه‌های نقش جهانی آمریکا» استفاده می‌شود. فرضیۀ اصلی نیز این است که راهبرد سیاست خارجی ترامپ ترکیبی از رویکردهای نوانزواگرایی و واقع‌گرایی است. درواقع، بدون بررسی دقیق این دو رویکرد نمی‌توان منطق سیاست خارجی جدید آمریکا را به‌صورت منسجم و صحیح درک کرد. از این جهت، چنین استدلال شده است که ترامپ از منظر گرایش سیاسی و عملکرد اقتصادی نوانزواگرایانه و در حوزۀ مسائل نظامی و امنیتی کاملاً واقع‌گرایانه عمل کرده است. در این مقاله، سیاست خارجی ترامپ در قالب دو راهبرد «نخستْ آمریکا» و «احیای مجدد آمریکا» مفصل‌بندی و تحلیل می‌شود. پژوهش از نوع توصیفی‌ـ‌تحلیلی است و از منابع مکتوب و مجازی برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده شده است.

https://sspp.iranjournals.ir/article_30918_563dc6cc0586f6fe22c71fac9b8783ae.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Trump's Foreign Policy and the Realities of the International System سیاست خارجی ترامپ و واقعیت های نظام بین الملل 285 302 31161 FA حسین کریمی‌فرد عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران 0000-0002-1311-1178 Journal Article 2017 12 18 Trump's foreign policy has traces of realism and pragmatism. Trump is gradually directing the US foreign policy toward realism and pragmatism due to confronting the realities of politics inside and outside the US. Trump's fulfilling his election promises in the field of foreign policy is difficult because of the pressure of various institutions in the US, multilateral international institutions, US allies in the world, and other global actors. Although the US has a dominant power in terms of military, economy, policy and culture, it cannot neglect other political actors in the world, such as governments, institutions, and the process of globalization. The hypothesis of the paper formulated by an analytical and descriptive method is: The US is tending toward a pragmatic and realistic foreign policy after confronting the realities of the global system. سیاست خارجی ترامپ، به لحاظ نظری، رگه‌هایی از واقع‌گرایی و عمل‌گرایی دارد. ترامپ به مرور زمان بر اثر مواجه‌شدن با واقعیت‌های سیاست در داخل و خارج آمریکا، در حال سوق‌دادن سیاست خارجی این کشور به‌سمت واقع‌گرایی و عملگرایی است. فشار نهادهای مختلف در آمریکا ــ اعم از رسمی یا غیررسمی و نهادهای چندجانبۀ بین‌المللی، متحدان آمریکا در جهان و سایر کنشگران جهانی ــ کار ترامپ را در تحقق وعده‌های انتخاباتی خود در حوزۀ سیاست خارجی دشوار کرده است. آمریکا با اینکه از لحاظ منابع قدرت نظامی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی در صدر کشورهای جهان است نمی‌تواند به‌طورکامل نسبت به دیگر کنشگران سیاسی جهان مثل دولت‌ها، نهادها یا فرایند جهانی‌شدن بی‌توجه باشد. فرضیۀ این مقاله که با روش تحلیلی و توصیفی تدوین شده این است که «ایالات متحده پس از مواجه‌شدن با واقعیت‌های نظام جهانی به‌سمت سیاست خارجی عملگرا و واقع‌گرا متمایل شده است».

https://sspp.iranjournals.ir/article_31161_328ffd5b7bac35dd51c914156e01007a.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Providing A Framework for Explaining the Services Value Network in Cyberspace: The Framework Analysis Approach ارائه چارچوبی جهت تبیین شبکة ارزش خدمات در فضای مجازی: رویکرد تحلیل چارچوب 303 324 31782 FA شعبان الهی دانشیار دانشگاه تربیت مدرس، گروه مدیریت فناوری اطلاعات حسین ابراهیمیان دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس، رشتۀ مدیریت فناوری اطلاعات علیرضا حسن زاده دانشیار دانشگاه تربیت مدرس، گروه مدیریت فناوری اطلاعات بابک سهرابی استاد دانشگاه تهران، گروه مدیریت فناوری اطلاعات Journal Article 2017 09 30 Despite the widespread effects of cyberspace on various aspects of social life, especially in the commercial and economic spheres, due to the novelty of this area, no systematic framework has been provided to explain the value network in cyberspace. This study aims to provide a framework for explaining the value network of services in cyberspace. So, throught the systematic reviewing of prior studies using framework analysis approach, actors of cyberservices value network were identified. For this purpose, the main themes were extracted using the Van Manen interpretive approach through three phses of Holistic, Selective, and Descriptive review of qualitative data. The emergent thems were introduced as the actors of cyberservices value network. based on the identified actors, initial framework was presented. Then, appling the Delphi method, the main drivers of final framework were identified. Once again, with the use of the Delphi method, the position of the components was determined in the final framework. using the combined approach, in this study, it was attempted to surmount the methodological limitations of previous studies, as far as possible, so that, the proposed framework provides a process-oriented and integrated view for cyberservice policymaking aimed at supporting service-oriented businesses. علی‌رغم تاثیرات گسترده فضای مجازی در ابعاد مختلف زندگی اجتماعی به‌خصوص در حوزه‌های تجاری و اقتصادی، به‌علت جدید بودن این حوزه تاکنون چارچوب سیستماتیک برای تبیین شبکة ارزش در فضای مجازی ارائه نشده است. در این مطالعه با هدف ارائه چارچوبی جهت تبیین شبکة ارزش خدمات در فضای مجازی، ضمن مرور سیستماتیک مطالعات پیشین و تحلیل آن‌ها به‌روش تحلیل چارچوب، بازیگران شبکة ارزش در خدمات فضای مجازی شناسایی شدند. برای این‌منظور، با رویکرد تفسیری ون‌مانن پس از سه مرحله بازخوانی کل‌نگر، انتخابی و تفصیلی، درونمایه‌های اصلی استخراج شدند. این درونمایه‌ها به‌عنوان مؤلفه‌های شبکة ارزش خدمات فضای مجازی معرفی و براساس آن‌ها چارچوب اولیه ارائه شد. سپس به‌کمک روش دلفی، معیارها و پیشران‌های اصلی جهت ارائه چارچوب نهایی شناسایی گردیدند. درادامه مجدداً با به‌کارگیری روش دلفی، جایگاه مؤلفه‌ها در چارچو‌ب نهایی مشخص گردید. در این مطالعه، تلاش شد با بهره‌گیری از رویکرد تلفیقی، محدودیت‌های موجود در روش‌شناسی‌های مطالعات پیشین تاحد ممکن برطرف شود و چارچوب پیشنهادی، نگاهی فرآیندی و یک‌پارچه را جهت سیاست‌گذاری در حوزه فضای مجازی با هدف حمایت از کسب و کارهای خدمت محور برای سیاست‌گذاران فراهم نماید.

https://sspp.iranjournals.ir/article_31782_660bc121513a9d5442e97c5cef85786e.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Sustainability Problem in Arvand Free Zone مساله‌شناسی پایداری در منطقه آزاد اروند 327 337 30292 FA سجاد فتاحی تحلیل گر ارشد مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری Journal Article 2018 02 12 در این مقاله تلاش شده است تا با رویکردی بین رشته‌ای و با بهره‌گیری از منابع داده‌ای گوناگون، مهمترین مسائل و چالش‌های پیش‌روی منطقه آزاد اروند در استان خوزستان شناسایی شوند. بر این اساس 21 مساله و چالش اساسی در حوزه‌های گوناگون اقتصادی، سیاسی، محیط زیستی و مدیریتی شناسایی شده است که در مجموع بر پایداری این منطقه اثرگذار بوده و در صورت عدم توجه به آنها می‌توانند ضمن اثرگذاری مخرب بر پایداری این منطقه استراتژیک کشور، تجربه تاسیس این منطقه را همانند سایر مناطق آزاد کشور با شکست مواجه کنند. برخی از این چالش‌ها پایداری این منطقه آزاد اقتصادی را تحت تاثیر قرار می‌دهند اما برخی دیگر از چالش‌ها، نه تنها می‌توانند بر پایداری منطقه به منزله یک منطقه آزاد تجاری اثرگذار باشند بلکه می‌توانند پایداری محیط زیستی دو شهرستان خرمشهر و آبادان را به شدت تحت تاثیر قرار داده و پایداری آنها را با مخاطراتی جدی روبرو کنند.

https://sspp.iranjournals.ir/article_30292_a30a278ef4861cddd5d253e9c63c1a27.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 atf نگرشی مقایسه‌ای به اهداف شورای عالی علوم تحقیقات و فناوری با کارکردها و جایگاه فعلی آن 339 347 33911 FA سپهر قاضی نوری استاد گروه مدیریت فناوری دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2018 08 01 شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری (عتف) به موجب ماده (4) قانون «اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت علوم، تحقیقات و فناوری» (1383) و با هدف اصلی «تدوین سیاست‌ها و اولویت‌های راهبردی در حوزه تحقیقات و فناوری» به عنوان یک فعالیت فرابخشی و فرادستگاهی تشکیل شد. بررسی قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی و همچنین مصوبات هیات وزیران نشان می‌دهد که از زمان تشکیل این شورا تکالیف مختلفی به آن محول شده است. در مقابل نگاهی به عملکرد شورا در همین دوره نشان می‌دهد علیرغم فعالیت‌های انجام شده و دستاوردهای حاصله به خصوص در دولت یازدهم، به دلایل مختلف مانند انتخاب همزمان معاون پژوهش و فناوری وزارت علوم به عنوان دبیرکل شورای عالی عتف و همچنین ضعف بدنه کارشناسی دبیرخانه و بودجه نامتناسب با وظایف قانونی، این شورا نتواند در ایفای بخشی از وظایف و کارکردهای محوله در حد مطلوب عمل کند. عدم تمکین نهادها و دستگاههای مختلف در قوه مجریه به قانون و صلب اختیارات قانونی این شورا به واسطه تصمیماتی که در دولت اتخاذ شده نیز به تضعیف جایگاه فرادستگاهی و قانونی آن کمک کرده است. از آنجایی که ادامه روند کنونی تحقق اهداف سند چشم‌انداز را غیرممکن می‌سازد، در گزارش حاضر راهکارهای کوتاه‌مدت (فوری)، میان‌مدت (یک ساله) و بلندمدت (سه ساله) برای تقویت جایگاه شورای عالی عتف و بهبود عملکرد آن ارائه شده است.

https://sspp.iranjournals.ir/article_33911_7d964f75ca6668a156f2c950eac58e59.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Separation of ownership and management in support of the development of technology and industry (An overview of the experience of the Atomic Energy Organization, Aerospace, the Ministry of Energy and the IDRO) تفکیک مالکیت و مدیریت در راستای حمایت از توسعۀ فناوری و صنعتی (مروری بر تجربۀ سازمان انرژی اتمی، هواـفضا، وزارت نیرو و ایدرو) 349 365 31404 FA بهزاد سلطانی دانشیار دانشگاه کاشان، رئیس سابق هیئت عامل صندوق نوآوری و شکوفایی مرضیه شاوردی دانشجوی دکترای سیاست‌گذاری علم و فناوری دانشگاه علم و صنعت مشاور مدیریت فناوری و نوآوری، صندوق نوآوری و شکوفایی 0000-0002-4392-0224 مجتبی بوجارپور دانش‌آموختۀ مدیریت فناوری، دانشگاه علامه طباطبایی رضا رمضانی خورشیددوست استادیار دانشگاه صنعتی امیرکبیر سیدمهدی فرحی رئیس وقت سازمان صنایع هوا‌ـ‌فضا امین حاج‌رسولیها مدیرعامل شرکت تانا انرژی Journal Article 2018 02 21 The study of the experience of the developed and industrialized countries of the world has shown that without the full participation of the private sector, the development of technology will not take place. The role of the government should be to provide the pathway of the development and commercialization of technology and the prosperity of the technology-based business in the private sector. While in our country the dominance and influence of the public sector in most areas related to technology development does not leave room for the private sector and even has a counterproductive role in commercialization. Meanwhile, some organizations and institutions of the country have made efforts to evade government management, utilize the capabilities of the private sector and provide the appropriate structure and mechanism for the development of technology. In this paper, the experience of the Atomic Energy Organization, the Aerospace Industries Organization, the Ministry of Energy and the Industries Development and Renovation Organization (IDRO) in technology development path was explored and structural strategy to address these problems has been reviewed. In this study, expert meetings were held to review and analyze the experiences of these organizations and provide an improvement proposal. بررسی تجربۀ کشورهای پیشرفته و صنعتی جهان نشان داده است که بدون مشارکت تمام‌عیار بخش خصوصی، توسعۀ فناوری راه به جایی نخواهد برد. نقش دولت باید فراهم‌سازی زمینه برای توسعه و تجاری‌سازی فناوری و رونق یافتن کسب‌وکار فناوری‌بنیان در بخش خصوصی باشد. درحالی‌که در کشور ما تسلط و نفوذ بخش دولتی در بیشتر زمینه‌های مرتبط با توسعۀ فناوری، مجالی برای حضور بخش خصوصی باقی نمی‌گذارد و حتی عملکردی ضدحمایتی در تجاری‌سازی دارد. در این میان، برخی سازمان‌ها و نهادهای کشور، تلاش‌ها و اقداماتی را برای فرار از مدیریت دولتی، استفاده از توانمندی‌های بخش خصوصی و فراهم کردن ساختار و سازوکار مناسب برای توسعۀ فناوری انجام داده‌اند. در این نوشتار تجربۀ سازمان انرژی اتمی، سازمان صنایع هوا‌ـ‌فضا، وزارت نیرو و سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران در توسعۀ فناوری و راهبرد ساختاری پیشنهادی آن‌ها برای رفع این مشکلات بررسی شده است. در این پژوهش، از برگزاری نشست‌های خبرگان برای بررسی و تحلیل تجربیات سازمان‌های مذکور و ارائۀ پیشنهاد بهبود استفاده شده است.

https://sspp.iranjournals.ir/article_31404_16e289983cce14eda9b2ade90076c44d.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 The concept of human security and its Policy Implications مفهوم امنیت انسانی وابعاد سیاست گذارانه آن 367 374 33912 FA مسعود درودی پژوهشگر ارشد مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری شهربانو تاجبخش استاد دانشگاه پاریس و پژوهشگر مطالعات امنیت انسانی Journal Article 2018 06 30 مقاله پیش رو متن پیاده‌شده‌ی سخنرانی خانم شهربانو تاجبخش است که در همایش حکمرانی و امنیت غرب آسیا که ذیل دومین کنفرانس امنیتی تهران در آذرماه 1396 در دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران برگزار شد، ارائه شده است. شهربانو تاجبخش که استاد و پژوهشگر استاد دانشگاه پاریس در حوزه مطالعات امنیت بین‌الملل است در این سخنرانی تلاش داشته است تا مفهوم امنیت انسانی را از ابعاد مختلف آن بررسی کرده و در نحوه نگریستن به امنیت از منظر انسانی‌اش مداقه نماید. امنیت انسانی در این نگاه امنیت از رویکرد محدودنگرش که امنیت را حفاظت از خشونت و ترس می‌داند فاصله گرفته و بر رویکرد موسع خود که مبتنی بر آزادی از احتیاجات و نیازمندیها و آزادی بقا هست مبتنی است. وی در خلال ارائه خود استدلال می‌کند رویکرد امنیت انسانی تلاش دارد در رویکرد سیاست گذارانه خود به تجربه زیسته‌ی افراد نیز توجه نماید؛ موضوعی که برخلاف رویکردهای رئالیستی و نهادگرایانه است. در نهایت با امنیت انسانی در سطح برنامه‌ریزی با بافتارها، چندبعدی بودن مفهوم امنیت انسانی و شبکه مندی امنیتی توجه و تأکید دارد. در ادامه متن سخنرانی ایشان که البته به جهت فاقد سلیس و روان بودن فارسی سخنران در برخی موارد اصلاح و فارسی‌سازی شده است، می‌آید.

https://sspp.iranjournals.ir/article_33912_b3bf93c3f758b0e8881c3573883adcf9.pdf

مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری مطالعات راهبردی سیاستگذاری عمومی 2538-5038 8 28 2018 11 22 Rethinking Revolutions: Integrating Origins, Processes, and Outcomes بازاندیشی در مورد انقلاب ها: ترکیب سرچشمه ها، فرایندها و برایندها (ترجمه) 377 402 33913 FA حمیرا مشیرزاده دانشیار گروه روابط بین‌المللی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Journal Article 2018 11 28 Author: Jack A. Goldstone Persian Translator: Homiera Moshirzadeh The myth of revolutions treats them as sudden detonations of popular energy and social change. Dramatic acts on a particular day - the fall of the Bastille in Paris on 14 July 1789 and the midnight storming of the Winter Palace in St. Petersburg (then called Petrograd) on 24 October 1917 - have come to symbolize the French and Russian revolutions. When most people think of “revolutions,” they think of a rapid series of events, taking a matter of weeks or months, during which old regimes fall, new regimes are constructed, and the population accepts (or is forced to accept) the new order. Studies of revolution have also tended to focus on the “explosive” moments of revolution and to dwell mainly on the conditions that led to such explosions.1 This emphasis has led to the “state-centered” theories of revolution, in which the onset of revolution is viewed mainly as a problem of state collapse, to be explained by structural vulnerabilities in certain kinds of states.2 To the extent that such works examined the processes and outcomes of revolutions, these were treated mainly as contests over state power, growing more extreme and resulting in stronger, more authoritarian rule by regimes that had to become tough to seize and hold state power in the face of numerous domestic and international opponents نویسنده : جک گلدستون مترجم: حمیرا مشیرزاده افسانه هایی که در مورد انقلاب ها می دانیم، با آنها به عنوان رها شدن ناگهانی انرژی مردمی و دگرگونی اجتماعی برخورد می کند. اعمالی چشمگیر در یک روز خاص – سقوط باستی در پاریس در 14 ژوییه 1789 و توفانی که نیمه شب 24 اکتبر 1917 کاخ زمستانی در سن پترزبورگ (پتروگراد آن زمان) را درنوردید- به عنوان نماد انقلاب های فرانسه و روسیه شناخته می شوند. اکثر اشخاص هنگامی که به «انقلاب» می‌اندیشند، به فکر مجموعه ای سریع از رویدادها می افتند که طی چند هفته یا چند ماه منجر به سقوط رژیم قبلی، برساختن رژیم جدید و پذیرش نظم جدید توسط مردم (یا اجبار آنها به پذیرش) می شود. مطالعات انقلاب هم معمولاً بر لحظات «انفجاری» انقلاب تمرکز می‌کنند و عمدتاً بر شرایطی تأکید دارند که به چنین انفجارهایی منجر شده است. این تأکید به نظریه های دولت محور (state-centered) انقلاب منتهی شده که شروع انقلاب در آنها عمدتاً مشکل فروپاشی دولت قلمداد می‌شود و تبیین آن را باید در آسیب‌پذیری‌های ساختاری در برخی از انواع دولت ها جستجو کرد.

https://sspp.iranjournals.ir/article_33913_0712bc453c98649bbc39b4f2117eef9f.pdf