تحولات فناورانه و نوآوری در مدل‌های کسب و کار منجر به تغییر در نحوه ارائه خدمات بیمه‌ای و شکل‌گیری اینشورتک‌ها شده است. اینشورتک‌ها به افزایش جذابیت خدمات برای افراد و افزایش ضریب نفوذ بیمه کمک می‌کنند و در سال‌های اخیر مورد توجه سیاستگذاران قرار گرفته است. توسعه اینشورتک‌ها در کشور اغلب با چالش‌های تنظیم‌گری همراه بوده است. این مطالعه با هدف توسعه کاربرد فناوری‌های نوآورانه در صنعت بیمه، بر نحوه تنظیم‌گری اینشورتک و شناسایی خلاءهای موجود متمرکز شده است. در این راستا با استفاده از روش کیفی مطالعه موردی و مصاحبه با 17 نفر از فعالان حوزه بیمه و بنگاه‌های فناور بیمه‌ای در نیمه دوم 1402، قانونگذاری و تنظیم‌گری اینشورتک‌ها از ابعاد فراهم بودن زمینه، نظارت و ارائه‌ خدمات بررسی شده است. مبتنی بر آن ضعف‌های زیرساختی، موانع موجود از سوی قانونگذاران و سیاستگذاران و همچنین مشکلاتی که از سوی ارائه دهندگان خدمات در مسیر توسعه اینشورتک‌ها وجود دارند، شناسایی شده و پیشنهادهایی برای تنظیم‌گری این حوزه ارائه گردیده است که برخی از آنها عبارتند از: ایجاد زیرساخت قانونی و اجرایی برای افزایش اندازه بازار بیمه، اعطای اختیار برای تصمیم‌گیری صنعت بیمه در سطح خرد، استفاده از ظرفیت شرکت‌های فناور بیمه‌ای و خرید خدمت از آنها توسط حاکمیت، ایجاد محیط آزمون سندباکس نظارتی توسط نهاد تنظیم‌گر، شفاف‌سازی نقش بیمه مرکزی و متمرکز ساختن آن بر ارزیابی عملکرد ارائه‌دهندگان خدمات، پیگیری استقلال رویه بنگاه‌های فناور بیمه‌ای و همچنین تعیین طرح‌های تشویقی و انگیزشی برای استفاده از ظرفیت اینشورتک‌ها.