برای حل مسائل پیچیده امروز مشارکت حداکثر ذینفعان در فرایند سیاستگذاری ضروری است. نهادهای مشاوره سیاستی و اندیشکدهها با استفاده از کارشناسان حرفهای و روشهای پژوهشی بهروز، توانایی شناسایی مسائل پیچیده و ارائه راهحلهای سیاستی به دولت را دارند؛ بااینحال پیشنهادهای تخصصی آنها، تحت تاثیر موقعیت سیاسی قرار میگیرد. در این شرایط، نهاد مشاوره برای موفقیت باید علاوه بر ارائه توصیههای فنی به روشهای سیاسی نیز مسلط باشند. روشهای «حمایتگری» شامل مجموعهای از فعالیتها و مهارتهای ارتباطی و اطلاعاتی، جعبهابزار مفیدی برای نهادهای مشاور در این زمینه ارائه میدهد. هدف این مقاله مطالعه انواع ابزارهای حمایتگری و پیشنهاد مناسبترین ابزار در هر مرحله از چرخه سیاستگذاری است. در ابتدا، با مرور پیشینه «نظام مشاوره سیاستی»، به اهمیت توجه به برساختی بودن دانش سیاستگذاری و ضرورت شناخت مفاهیم ارتباطی و ابزارهای رسانهای اشاره گردید، پسازآن انواع فعالیتهای حمایتگری معرفی و طبقهبندی شدند. سپس با استفاده از روش مطالعه موردی، فعالیتهای حمایتگری توسط یک نهاد مشاوره سیاستی در حوزه مهاجرت در ایران در سه سال مستمر بررسی شد. یافتههای پژوهش نشان داد که در هر مرحله از چرخه سیاستگذاری چه نوع فعالیتهای حمایتگری برای اثرگذاری بیشتر نهادهای مشاوره سیاستی بر تصمیمگیران مفید خواهد بود.
