در این ویژه نامه، دو رویکرد بصورت همزمان مورد توجه قرار گرفته است. رویکرد اول، تحلیل فرآیند های اختلال در نظام تصمیم گیری جمعی درون دولت است و رویکرد دوم، مطالعه و بررسی فرآیندهای همکاری و تعامل نهادهای مشاوره سیاستی بیرونی برای ارتقای نظام تصمیم گیری درونی دولت را دربرمیگیرد. در رویکرداول، از یک سو موازی کاری و تقسیم کار میان هیات دولت و سایر شوراهای عالی ذیل قوه مجریه مورد توجه قرار گرفته است. و از سوی دیگر، ضعف ساختاری دولت در رویکرد انفعالی به مسایل بخشی و عدم ارزیابی تاثیر و پایش نتایج مصوبات هیات وزیران نیز شایسته توجه ویژه است. موضوع مهم دیگر در فرایندهای تصمیم گیری جمعی در قوه مجریه، توجه به نقش تنظیم گری در کنار نقش های تصدی گری و حمایتی و تسهیل گری است. در رویکرد دوم، به ظرفیت نهادهای بیرونی برای ارایه مشاوره سیاستی و کمک به ارتقای فرآیندهای تصمیم گیری در قوه مجریه توجه شده است. تقویت دو سوی تعامل یعنی هم نهادهای ارایه مشاور و هم نهادهای دولتی پذیرنده مشاوره مورد توجه مقالات قرار گرفته است.
