مطالعات حوزه نوآوری نشان می‌دهد همپایی فناورانه شرکت‌های متأخر در هر صنعت، تحت تأثیر سیاست‌های دولت، پویایی‌های بخشی حاکم (رژیم‌های فناورانه و بازار) و راهبردهای شرکت‌ها قرار دارد و شناخت این عوامل می‌تواند رهنمودهایی را برای دولت و شرکت‌ها در جهت تسهیل و دستیابی به همپایی فناورانه به همراه داشته باشد. هرچند صنعت تجهیزات پزشکی ایران طی دهه اخیر پیشرفت‌های فناورانه قابل‌توجهی داشته است، بررسی‌های انجام‌شده نشان می‌دهد که فرایند همپایی فناورانه در این صنعت تاکنون به‌صورت نظام‌مند مورد مطالعه قرار نگرفته است. در این پژوهش با هدف تدوین چارچوب همپایی فناورانه شرکت‌های متأخر در صنعت تجهیزات پزشکی ایران، از روش مطالعه موردی چندگانه و چارچوب «نظام نوآوری بخشی» استفاده کرده و سیاست‌های دولت (در سطح ملی و صنعت)، رژیم‌های فناورانه و بازار حاکم بر صنعت و نیز راهبردهای اتخاذشده توسط شرکت‌ها شامل راهبرد همپایی، راهبرد فناوری و راهبرد تحقیق‌وتوسعه را مورد بررسی قرار می‌دهیم. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد شرکت‌های مورد مطالعه، راهبردهای خود را هم‌راستای با رژیم‌های فناورانه و بازار طراحی کرده و مسیر همپایی فناورانه را نه از طریق نوآوری‌های بنیادین، بلکه از طریق نوآوری‌های تدریجی در محصولات و فرایندهای تولید و با تکیه بر توان تحقیق و توسعه داخلی و پیروی از مسیر رهبران بازار طی می‌کنند. همچنین بر اساس یافته‌ها، همپایی فناورانه در این بنگاه‌ها تنها نتیجه توانمندی‌ها و راهبردهای درون‌سازمانی نیست؛ بلکه سیاست‌های حمایتی دولت در پیوند با رژیم فناورانه و بازار حاکم بر صنعت، نقش مؤثری در شکل‌گیری و تسریع این فرایند ایفا می‌کنند.