خدمات دیجیتال شهری به‌عنوان عناصر کلیدی در طرح‌های شهر هوشمند، نقش مهمی در تسهیل عملیات شهری، کاهش هزینه‌ها و افزایش کارایی و پایداری محیط‌های شهری ایفا می‌کنند. هدف این مقاله طراحی و ارائه یک چارچوب سیاست‌گذاری است که توسعه این خدمات را با تأکید بر نیازها و مشارکت شهروندان هدایت کند. با استفاده از مرور نظام‌مند ادبیات و انجام مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با خبرگان، این پژوهش چارچوب جامعی شامل ابعاد و مؤلفه‌های مؤثر بر توسعه خدمات دیجیتال شهری ارائه می‌دهد. این چارچوب به مسئولین و سیاست‌گذاران کمک می‌کند تا محورها و حوزه‌های سیاست‌گذاری لازم برای توسعه خدمات دیجیتال شهری شهروند-محور را شناسایی کنند. چارچوب پیشنهادی با تمرکز بر توانمندسازهای فناورانه، حاکمیتی، جامعه، مشارکتی، واسطه‌های دانشی، توانمندسازهای پذیرش و توانمندسازهای توسعه و تطبیق، به شناسایی نیازها و اولویت‌های شهروندان کمک می‌کند. این رویکرد با افزایش مشارکت و اعتماد شهروندان، از شکل‌گیری پروژه‌های جزیره‌ای مدیر-محور جلوگیری کرده و زمینه‌ساز تحقق شهر هوشمند شهروند-محور در ایران خواهد شد. به‌عنوان نمونه‌ای از کاربرد چارچوب پیشنهادی، سامانه «شهرزاد» به‌عنوان یکی از پروژه‌های برجسته در زمینه خدمات دیجیتال شهری در ایران انتخاب و با توجه به ویژگی‌های آن در سال ۱۴۰۳ مورد تحلیل قرار گرفته است.