رمزارزها به عنوان پدیده‌ای نوظهور در قرن بیست و یکم، با ایجاد نظام‌های مالی غیرمتمرکز، مرزهای سنتی بانک‌داری و سیاست‌های پولی را دگرگون کرده‌اند و کشورها را با چالش‌هایی مانند تنظیم مقررات برای جلوگیری از فعالیت‌های غیرقانونی، حفظ ثبات مالی در برابر نوسانات قیمتی، و حمایت از نوآوری‌های فناورانه مواجه ساخته‌اند. این پژوهش با رویکرد اکتشافی، سیاست‌های ایران در حوزه رمزارزها را با تمرکز بر بیت‌کوین بررسی کرده است. داده‌ها از طریق 19 مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با خبرگان دولتی و خصوصی جمع‌آوری شدند. سیاست‌های ایران در چهار بخش پرداخت، صرافی‌ها، استخراج و کیف پول، از دو منظر رسمی و غیررسمی و همچنین نگرش مثبت یا منفی تحلیل شدند.

نتایج نشان می‌دهد سیاست رسمی ایران در بخش‌های پرداخت و صرافی‌ها ممنوعیت کامل، در بخش استخراج به رسمیت شناختن و صدور مجوز، و در بخش کیف پول نامشخص است. سیاست غیررسمی در بخش پرداخت انفعالی-سلبی، در صرافی‌ها مدیریت هوشمند، در استخراج دفع معایب و بهره‌مندی از منافع، و در کیف پول نامشخص است. نگرش حاکمیت در بخش‌های پرداخت و صرافی غیردوستانه، در استخراج تقریباً دوستانه، و در کیف پول نامشخص است. در پایان، چهار توصیه سیاستی ارائه شده است: 1) تعیین مرزها و خطوط قرمز برای کاربران، 2) تحلیل و سیاست‌گذاری تخصصی با توجه به ماهیت میان‌رشته‌ای حوزه، 3) تعریف رمزارزها به عنوان دارایی دیجیتال و تقویت نقش سازمان بورس در تنظیم‌گری، و 4) راه‌اندازی سبدهای رمزارزها در بورس اوراق بهادار (ETP).