سیاست‌گذاری جمهوری اسلامی ایران در بهره‌برداری بهینه از منابع انرژی تجدیدپذیر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه صنعتی شریف

2 دانشیار دانشگاه صنعتی شریف

چکیده

اجرای تجربه‌های موفق بهره‌برداری از منابع انرژی تجدیدپذیر در کشورهای در حال توسعه با همکاری دو و یا چندجانبه کشورهای توسعه یافته، در قالب طرح‌های کسب و کار مشترک، امیدها را برای نفوذ تکنولوژی‌های تجدیدپذیر در سیستم عرضه انرژی یک کشور زنده کرده است. لذا در این مقاله سعی شده با تشابه‌سازی قردادهای نفتی داخلی، مدل کسب و کار منطقی جهت سرعت بخشیدن به نفوذ تکنولوژی‌های تجدیدپذیر در کشور ایران ارائه شود که هر یک از طرفین در آن دارای وظایف و نقش‌های مشخص و مدونی خواهند بود. در ادامه با بررسی سناریوهای مطرح از سوی شرکت‌های بین‌المللی متصدی انرژی‌های تجدیدپذیر، پارامترهای موثر بر مدل فوق استخراج و در طراحی وظایف طرفین مدل از آن‌ها بهره گرفته شده است. البته با بررسی‌های انجام شده، مشخص شده است که شرط اولیه و نیروی پیشران قوی در اجرای مدل کسب و کار مشترک فوق، اصلاح قیمت‌های حامل‌های انرژی متداول در کشور بوده تا امکان رقابت‌پذیر بودن انرژی‌های تجدیدپذیر با آن‌ها فراهم شود. از سوی این عامل می‌تواند مقدمات تضمین سود شرکت‌های بین‌المللی درگیر را فراهم نموده و اجرای طرح مذکور را قوت بخشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


وزارت نیرو. 1392. ترازنامه انرژی کشور. معاونت امور برق و انرژی، دفتر برنامه‌ریزی کلان برق و انرژی.

وزارت نیرو. 1388. ترازنامه انرژی کشور. معاونت امور برق و انرژی، دفتر برنامه‌ریزی کلان برق و انرژی.

Adl, M.; Nasiri, J.; Motamedi, M.; Haghparast Kashani, A. 2012. Bioenergy business models in Iran: the role of innovations. In: Proceedings of the 4th international conference on applied energy, Suzhou, China.

Aklin, M..; Urpelainen, J. 2013. Political competition, path dependence, andthe strategy of sustainable energy transitions. Am. J. Polit. Sci; 57 (3), 643–658.

Asia-pacific Economic Cooperation Asia Development Bank. 2009. Energy outlook for Asia and the pacific, Mandaluyong City. Philippines.

Askarzadeh, A.; dos Santos Coelho, L. 2015. A novel framework for optimization of a grid independent hybrid renewable energy system: a case study of Iran. Solar Energy; 112, 383-396.

Atabi, F. 2004. Renewable energy in Iran: challenges and opportunities for sustainable development. Int J Environ Sci Technol; 1(1), 69–80.

Barrett, S. 2009. The coming global climate–technology revolution. J. Econ. Perspect; 23 (2), 53–75.

Beier, J.; Thiede, S.; Herrmann, C. 2017. Energy flexibility of manufacturing systems for variable renewable energy supply integration: Real-time control method and simulation. Journal of Cleaner Production; 141, 648-661.

BP. 2012. BP Energy outlook 2030. London.

Dangerman, A.T.; Jérôme, C.; Schellnhuber, H. J. 2013. Energy systems transformation. Proc. Natl. Acad. Sci; 110 (7), 549–558.

Dehghani, A.; Khalilabadi, M.; Soltani, O Alo. 2006. Study on feasibility of establishing a wave power-plant in Persian Gulf. In: Proceedings of 7th national symposium of marine industries, Tehran, Iran.

Erdinc, O.; Uzunoglu, M. 2012. Optimum design of hybrid renewable energy systems: overview of different approaches. Renew Sustain Energy; 16(3), 1412-1425.

European Commission. 2011. Energy Roadmap 2050, Luxembourg.

 Ghobadian, B.; Najafi, G.; Rahimi, H.; Yusaf, T.F. 2009. Future of renewable energies in Iran.Renewable and Sustainable Energy Reviews; 68, 9–95.

IEA. 2015. Annual Report.

Karaminia, G.; Tavanpourpaveh, M.; Amini, F. 2014. Atlas of energy. 3rd ed. Iran: National Cartographic Center.

Klass, DL. 2004. Biomass for renewable energy and fuels. Encycl Energy; 1, 193–213.

Magoha, P.W. 2001. Wind power Industry: Issues inDevelopment and Implementation, Proceedings of ISES Solar Congress; Adelaide, Australia.

Michaelowa, A. 2005. The German wind energy lobby: how to promote costly technological change successfully. Eur. Environ; 15 (3), 192–199.

REmap 2030. 2014. Summary of findings. Available at: http://www.irena.org.

Riahi, K. 2012. Energy pathways for sustainable development. Chapter 17.

Rojas-Zerpa JC.; Yusta JM. 2014. Methodologies, technologies and applications for electric supply planning in rural remote ares. Energy Sustain; 20, 66-76.

Sabetghadam, M. 2006. Energy and sustainable development in Iran. France: helio-international Sustainable Energy Watch. Available at: https://sustainabledevelopment.un.org/con tent/documents/854Iran-EN.pdf.

Sadrinasab, M.; Shoaib, N. 2011. The potential of tidal power from the Doragh Estuary [dissertation]. .Iran, Khorramshahr University of Marine Science and Technology.

Sajid, Z.; Khan, F.; Zhang, Y. 2016. Process simulation and life cycle analysis of biodieselproduction, Renew. Energy; 85, 945-952.

Schmidt, R. C.; Marschinski, R. 2009. A model of technological breakthrough in the renewable energy sector. Ecol. Econ; 69 (2), 435–444.

Statistical Center of Iran. 2008. Iran Statistical Yearbook. Tehran.

Tavanir Holding Company.  2013. Powergeneration, transmissionanddistribution2012. Detailed statistics of Iran's power industry for managers; Persian.

Tigabu, A. D.; Berkhout, F.; van Beukering, P. 2015. The diffusion of a renewable energy technology andinnovation system functioning: Comparing bio-digestion in Kenya and Rwanda. Technological forecasting and social change, 90, 331-345.

Unruh, Gregory C. 2000. Understanding carbon lock-in. Energ Policy; 28 (12), 817–830.